تاثیر رهبری عملیاتی با سبک های مدیریتی بر روحیه و عملکرد تیم های کاری

هدف اصلی این پژوهش، تبیین و تحلیل تاثیر رهبری عملیاتی، با در نظر گرفتن نقش میانجی سبک های مدیریتی (اعم از دستوری، مشارکتی، تحول آفرین و خدمتگزار)، بر دو متغیر کلیدی روحیه و عملکرد در تیم های کاری است. در دنیای پویای کسب وکار امروز، رهبران عملیاتی به عنوان حلقه اتصال مستقیم مدیریت ارشد و کارکنان اجرایی، نقشی بی بدیل در پیاده سازی استراتژی ها و مدیریت چالش های روزمره دارند. با این حال، اثربخشی این رهبران صرفا به دانش فنی آن ها وابسته نیست، بلکه به شدت تحت تاثیر سبکی است که در تعاملات خود با تیم اتخاذ می کنند. این تحقیق با استفاده از روش توصیفی-همبستگی و گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد در میان نمونه ای از کارکنان و مدیران شرکت های فعال در حوزه فناوری، به بررسی این روابط می پردازد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) انجام شد. نتایج اولیه نشان می دهد که رهبری عملیاتی قوی (متمرکز بر شفافیت، پشتیبانی و بازخورد) به طور مستقیم بر عملکرد تیم تاثیر مثبت دارد. مهم تر از آن، یافته ها حاکی از آن است که سبک های مدیریتی، به ویژه سبک مشارکتی و تحول آفرین، به طور قابل توجهی رابطه بین رهبری عملیاتی و روحیه تیم را میانجی گری می کنند؛ به طوری که رهبری عملیاتی زمانی به بالاترین حد اثربخشی بر روحیه و در نتیجه عملکرد پایدار دست می یابد که با این سبک های مدیریتی انسان محور همراه شود. این نتایج بر ضرورت توسعه مهارت های نرم و انعطاف پذیری سبک در رهبران عملیاتی برای دستیابی به تعالی سازمانی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

رهبری عملیاتی ، سبک های مدیریتی ، روحیه تیم ، عملکرد تیم ، مدیریت منابع انسانی.