بررسی تطبیقی نقش هوش مصنوعی در آموزش و تربیت در پرتو روان شناسی تربیتی

این پژوهش با هدف بررسی تطبیقی نقش هوش مصنوعی در آموزش و تربیت از منظر روان شناسی تربیتی انجام شده است. روش تحقیق به صورت کیفی و کتابخانه ای بوده و با تحلیل متون علمی و نظریه های مرتبط، ابعاد روان شناختی بهره گیری از فناوری های هوش مصنوعی در محیط های آموزشی بررسی گردید. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با فراهم کردن آموزش شخصی سازی شده، بازخورد فوری و شبیه سازی موقعیت های یادگیری، به بهبود عملکرد شناختی و هیجانی دانش آموزان کمک کند. در مقابل، چالش هایی مانند کاهش تعامل انسانی، وابستگی بیش از حد به فناوری و مسائل اخلاقی نیز مطرح است. تحلیل تطبیقی نشان داد که بهره گیری هوشمندانه از ظرفیت های هوش مصنوعی، در پرتو اصول روان شناسی تربیتی، می تواند رویکردی متوازن و اثربخش در ارتقای کیفیت آموزش و تربیت فراهم آورد و زمینه ساز تحول پایدار در نظام های آموزشی آینده گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ، روان شناسی تربیتی ، یادگیری شخصی سازی شده ، تحول آموزشی