بررسی مولفه های یک زن آرمانی از دیدگاه نظامی در منظومه "خسرو و شیرین" با تکیه بر شخصیت "شیرین"

آنچه منظومه "خسرو و شیرین" را در ادبیات غنایی برجسته ساخته، استفاده از منابع تاریخی یا نوع روایت نظامی نیست؛ بلکه پرداخت مناسب شخصیت های داستانی است که یکی از ویژگی های سبکی نظامی می باشد. برجسته ترین شخصیت روایت "شیرین" نام دارد که نماد یک زن کامل و اسطوره ای در عشق است. در واقع، سراینده، حکیم دیدگاه خود را درباره یک زن آرمانی در قالب شیرین در مقایسه با دیگر زنان منظومه اظهار می دارد و او را یک زن فوق العاده در یک عشق اشرافی خلق و همه چیز را آماده می کند تا او را از لحاظ منش و اخلاق و پایگاه اجتماعی در بهترین جایگاه قرار دهد. شیرین آراسته به صفات یک انسان متعالی است؛ مانند تعهد و فداکاری سیاست و درایت. چیزی که تا آن روزگار برای یک زن در ادبیات چندان متداول نبود. شیرین در بستر جریان هایی که در داستان اتفاق می افتد، شخصیتش آشکار و ارزشمندی خود را اثبات می کند و به قهرمان این منظومه و سمبل عشق در ادبیات تبدیل می شود.

کلیدواژه ها:

نظامی ، زن ، شیرین ، عشق ، منظومه عاشقانه