نمود گلها و گیاهان در غزلیات سعدی

چکیده نمود گلها و گیاهان در غزلیات سعدی. سعدی شاعر نام آور ایرانی است که لطافت شعرش مثال زدنی است. غزلیات این شاعر بلند پایه سرشار از عشق ساده و بیریا و صادقانه است که برای توصیف آن از تمامی مظاهر طبیعت و عناصر معنوی بهره گرفته است. طبیعت در شعر سعدی اهمیت بسیاری دارد و با نگاهی به آثار وی میبینیم که طبیعت برای وی نماد خدا شناسی و توحید است و با دیدار طبیعت است که همه چیز را تسبیح گوی میبیند و برگ درختان را دفتر خداشناسی میشمارد. در کلیات اشعار وی از ۱۲۵ نوع درخت و گل نام برده شده که نشان میدهد مضمون طبیعت در پرورش طبع وی اهمیت بسیار دارد. در این مقاله با روش توصیفی - تحلیلی به بررسی و تحلیل نمود گلها و گیاهان در غزلیات سعدی پرداخته شده است. در بسیاری از موارد کاربرد عناصر گیاهی برای توصیف معشوق و برتر نشان دادن او از زیبارویان بستان است. همچنین گیاه از نظر وی نمادی برای زندگی و روح معنوی بشر است که سبز شدن آن در بهار نشانه نجات طبیعت از مرگ و نیستی است و موجب جوانی و شادی انسان است. نمود طبیعت در اشعار سعدی از این نظر دارای اهمیت است که وی در رویکرد آموزشی خود مخاطبانش را از طریق مشاهده طبیعت به سمت و سوی، زیبایی، عشق، شادمانی و در نتیجه دستیابی به اصلاح بهداشت روانی رهنمون شده است.

کلیدواژه ها:

غزلیات سعدی ، طبیعت ، گل ، گیاه