بررسی تطبیقی فرهنگ واژگان و ترکیبات کهن و زیبا در دو ترجمه فارسی قرآن کریم: نیشابوری و شیخ الهند

این پژوهش به بررسی و تدوین فرهنگ واژگان و ترکیبات کهن و زیبای فارسی در دو ترجمه ی قرآن،کریم یکی از نظام الدین حسن بن محمد نیشابوری و دیگری از مولانا محمود حسن شیخ الهند میپردازد. پژوهش حاضر با بهره گیری از روشهای توصیفی و تطبیقی، در پی شناسایی و معرفی میراث ادبی ارزشمند موجود در این ترجمه هاست که بخشی از ظرفیت غنی زبان فارسی را نمایان میسازد. یافته های تحقیق نشان میدهد که هر دو ترجمه با هدف ارائه ی متنی دقیق و نسبتا تحت اللفظی دارای ویژگیهایی همچون بهره گیری از واژگان و ترکیبات نوآورانه و فاصله گرفتن از معادلهای رایج هستند. همچنین در برخی موارد ناهماهنگیهایی میان معادلهای فارسی و متن عربی مشاهده میشود که می تواند ناشی از اشتباهات کاتبان یا اختلاف قرائات قرآنی باشد. در مجموع نتایج این پژوهش بیانگر تلاش مترجمان برای ایجاد توازن میان وفاداری به متن و زیبایی نثر است؛ تلاشی که در نهایت به غنای زبان و ادب فارسی یاری رسانده است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ واژگان و ترکیبات ، فارسی ترجمه ، قرآن نظام الدین حسن بن محمد ، نیشابوری ، مولانا محمودحسن شیخ الهند ، واژگان کهن و زیبا