نقش آفرینی مولفه های ادبیات پایداری و مقاومت در ایجاد وحدت ملی

ادبیات پایداری گونه ای از ادبیات متعهد است که از سوی مردم و روشنفکران جامعه در برابر زندگی و تعلقات آن شکل می گیرد. شعر جنگ و دفاع مقدس بهترین تجلی گاه عواطف و اعتقادات شاعران دفاع مقدس و یکی از انواع ادبی در ادبیات پایداری است که جایگاه ویژه ای در تاریخ ادبیات فارسی دارد. این نوع ادبی مولفه های پایداری و مقاومت را مانند شناختن و شناساندن چهره ی مستبدان زورگویان و تجاوزگران، دعوت به مبارزه پایداری و از جان گذشتگی، استقبال از درد و رنج برای نیل به آزادی، آزادگی و استقلال و نیز تمجید از مبارزان شهیدان و ایثارگران در برمی گیرد. بدون تردید هر قوم، ملت و گروهی که مورد حمله و تجاوز بیگانگان قرار گیرد، جهت ایستادگی و مقاومت سخت نیازمند وحدت و همدلی است. از این رو ادب پایداری تلاش در راه ایجاد این وحدت و همدلی است. در جستار حاضر با روشی توصیفی-تحلیلی و با هدف بررسی وحدت ایجاد شده درون جامعه در دوران دفاع مقدس تلاش شده است تا نقش مولفه های ادب پایداری در شکل گیری این هدف واکاوی شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که بیان حماسه های جاودانی نظیر ایثار و جانفشانی امام حسین (ع) و یارانش در جریان واقعه عاشورا تبیین کننده ی ارزش والای جهاد، شهادت، عشق، علاقه به میهن و دفاع از تمامیت آن است. در واقع این مولفه ها در ایجاد وحدت ملی و تلاش همگانی در خنثی کردن تهدید متجاوزان و خلق حماسه های ماندگار بسیار تاثیرگذار بوده است.

کلیدواژه ها:

ادبیات پایداری ، مقاومت ، دفاع مقدس ، وحدت ملی