بررسی ویژگیهای پریان در داستانهای هزار و یک شب

داستانهای هزار و یک شب از مهمترین آثار ادبیات کهن به شمار میروند که تاثیر عمیقی بر فرهنگها و ادبیات جهان داشته اند. یکی از عناصر برجسته در این داستانها حضور پریان است که در قالب موجوداتی ماورایی، در پیشبرد روایتها و خلق فضاهای جادویی نقش آفرینی میکنند. این پژوهش با هدف بررسی ویژگیهای پریان در هزار و یک شب انجام شده است. روش تحقیق این مطالعه توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل محتوای داستانهای منتخب این مجموعه است. دادههای پژوهش از میان روایتهای مختلف هزار و یک شب استخراج و با استفاده از مفاهیم نمادشناسی، شخصیت پردازی و تحلیل ساختاری بررسی شده اند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که پریان در این داستانها نقشهای دوگانه ای ایفا میکنند؛ گاه به عنوان یاری دهندگان قهرمانان و گاه به عنوان موانعی در مسیر آنها ظاهر میشوند. این موجودات جادویی دارای تواناییهایی نظیر تغییر شکل، پیشگویی، ایجاد موانع یا کمک به قهرمانان هستند و در بسیاری از موارد نماد نیروهای طبیعی، تقدیر و آرزوهای انسانی به شمار میروند. نتیجه گیری پژوهش نشان میدهد که پریان در هزار و یک شب علاوه بر ایجاد جذابیتهای روایی، بازتاب دهنده ی باورها، ترسها و آرزوهای جامعه آن دوران هستند. همچنین این پژوهش نقش پریان را در ایجاد تعلیق، تقابل خیر و شر و انتقال آموزه های اخلاقی مورد تحلیل قرار میدهد.

کلیدواژه ها:

هزار و یک شب ، پریان ، موجودات ماورایی ، ادبیات ، کهن ، نمادشناسی ، داستانهای عامیانه