بررسی اهمیت مدرسه به مثابه سازمان یادگیرنده؛ پیوند مدیریت منابع انسانی با مدیریت کلاس

مدارس به عنوان مهم ترین نهادهای آموزشی و تربیتی، نقش اساسی در شکل دهی شخصیت، مهارت ها و نگرش های دانش آموزان ایفا می کنند. با وجود این نقش حیاتی، بسیاری از مدارس هنوز به شیوه های سنتی اداره می شوند که تمرکز آن ها بیشتر بر انتقال محتوا و رعایت برنامه های درسی محدود است و کمتر به توسعه مهارت ها، یادگیری فعال و نوآوری توجه می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی مدرسه به مثابه سازمان یادگیرنده و پیوند میان مدیریت منابع انسانی و مدیریت کلاس، به تحلیل چگونگی اثرگذاری توانمندسازی معلمان و مدیریت کلاس کارآمد بر کیفیت یادگیری دانش آموزان می پردازد. مدارس موفق آن هایی هستند که علاوه بر آموزش محتوای درسی، فرآیندهای یادگیری را برای معلمان، مدیران و دانش آموزان توسعه می دهند و محیطی پویا، مشارکتی و انگیزشی برای یادگیری فراهم می کنند. مدیریت منابع انسانی در این مدارس شامل برنامه های توسعه حرفه ای، ارزیابی مستمر عملکرد و ایجاد انگیزه برای نوآوری است و نقش کلیدی در تقویت مهارت های معلمان و ارتقای کیفیت مدیریت کلاس ایفا می کند. مدیریت کلاس کارآمد و محیط یادگیری فعال، به توانمندسازی دانش آموزان در زمینه مهارت های زندگی، تفکر انتقادی و خودرهبری کمک می کند. این فرآیند مستلزم هماهنگی میان اهداف سازمانی، نیازهای فردی معلمان و ظرفیت های یادگیری دانش آموزان است. فقدان این هماهنگی می تواند موجب کاهش انگیزه، افت کیفیت یادگیری و ناکارآمدی فرآیندهای آموزشی شود. از این منظر، پیوند میان مدیریت منابع انسانی و مدیریت کلاس، عنصر حیاتی تحقق مدرسه یادگیرنده است و نقش موثری در ایجاد محیط یادگیری مشارکتی، انعطاف پذیر و نوآور ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، سازمان یادگیرنده ، مدیریت منابع انسانی ، مدیریت کلاس ، دانش آموزان