بررسی جرایم منافی عفت در فقه اسلامی و حقوق موضوعه ایران

جرایم منافی عفت به دلیل تاثیر عمیق بر اخلاق و نظم عمومی جامعه، در فقه اسلامی و حقوق موضوعه ایران از جایگاه ویژه ای برخوردارند. این مقاله با رویکرد تطبیقی، به بررسی مبانی فقهی، مصادیق، و مجازات های این جرایم در فقه اسلامی و قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ می پردازد. در فقه اسلامی، جرایم منافی عفت بر اساس آیات قرآن (مانند آیه ۲ سوره نور)، روایات، و اجماع فقها تعریف شده و به دو دسته حدود (نظیر زنا و لواط) و تعزیرات (مانند رفتارهای مغایر عفت عمومی) تقسیم می شوند. شرایط اثبات این جرایم در فقه، مانند نیاز به چهار شاهد عادل یا اقرار، بسیار سخت گیرانه است. در مقابل، حقوق موضوعه ایران در کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی، ضمن حفظ ریشه های فقهی، مصادیق گسترده تری مانند روابط نامشروع غیرزنا را جرم انگاری کرده و مجازات هایی نظیر شلاق، حبس، یا جریمه نقدی پیش بینی کرده است. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی نشان می دهد که اگرچه حقوق ایران از فقه اسلامی الهام گرفته، اما در تعریف مصادیق، شیوه های اثبات، و تعیین مجازات ها انعطاف بیشتری دارد. برای مثال، استفاده از ادله نوین مانند گزارش ضابطان قضایی در حقوق موضوعه پذیرفته شده است. این پژوهش پیشنهاد می دهد که قانون گذاران با توجه به تحولات اجتماعی، هماهنگی بیشتری بین فقه و حقوق ایجاد کنند تا قوانین پاسخگوی نیازهای روز جامعه باشند.

کلیدواژه ها:

جرایم منافی عفت ، فقه اسلامی ، حقوق موضوعه ایران ، قانون مجازات اسلامی ، عفت عمومی ، حدود و تعزیرات