آیین سوگند در بین اقوام تالش زبان منطقه عنبران

سوگند در جامعه عنبران جایگاه ویژه ای دارد به عنوان یکی از عناصر مهم فرهنگی و اجتماعی شناخته می شود و یک تعهد اخلاقی و دینی بلکه به عنوان یک ابزار برای تثبیت هویت و انسجام اجتماعی مورد استفاده قرار می گیرد. این سنت در مراسم های مختلف از جمله عهد و پیمان های خانوادگی، قراردادهای اجتماعی و حتی در دعاها و نیایش ها دیده می شود و در برخی موارد، افراد برای اثبات صداقت خود یا تعهد به یک قول، سوگند یاد می کنند و این عمل به عنوان یک ضمانت اخلاقی و اجتماعی تلقی می شود. سوگندها در بین مردم عنبران معمولا با استفاده از عناصر مقدس مانند قرآن، طبیعت و حتی اجداد و بزرگان قوم انجام می شود. در این مقاله، به بررسی سوگند های بومی و محلی، در منطقه عنبران پرداخته شده است و نشان می دهد که چگونه این آیین در بیان مفاهیم فرهنگی، اجتماعی و احساسی نقش دارد. به این منظور ابتدا داده‎های میدانی از بزرگسالان منطقه عنبران، جمع‎آوری شد اول آوانویسی و بعد ترجمه شدند و مشخص شد که در فرهنگ مردم تالش زبان عنبران، سوگند انواعی دارد مانند: سوگندهای مذهبی و قرآنی، میهنی، خورشید و ماه، آسمان و زمین، شب و روز، آب و آتش، نان و نمک، قبرستان و اموات، جان خویشان. در مواقعی که به خورشید سوگند می‎خورند می‎گویند آز ب حشی مویه مویه āza be haši moyǝ moyš. یعنی سوگند به پرتو‎های خورشید. نمونه‎های متعدی از این دست که در متن این پژوهش به آن پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

منطقه عنبران ، زبان تالشی ، ادبیات شفاهی ، سوگند