نگرشی مردم شناختی بر سبک زندگی قوم تالش و سیر تغییر و تحول

این مقاله بررسی مردم شناختی سبک زندگی قوم تالش و سیر تغییر و تحول آن است. پارادایم اصلی این مقاله بر محوریت تفسیرگرایی قرار گرفته است. رویکرد این مقاله کیفی، از منطق استقرایی است. هدف تحقیق بررسی و تغییرات آداب و رسوم قوم تالش در گذر زمان است. روش گرد آوری اطلاعات در این تحقیق ترکیبی است (روش اسنادی و میدانی) و از نظریه پیر بوردیو جهت طبقه بندی و تحلیل داده ها استفاده شده است. یافته های این تحقیق حاکی از آن است که به همراه تغییر در شیوه کوچ و اسکان قوم تالش، تغییراتی در سبک زندگی این قوم به عمل آمده است. این تغییرات شامل محل سکونت از چادر به خانه های کاه گلی، پوشالی و چوبی در روستاها و امروزه به شکل ساختمان های مدرن با مصالح جدید در جامعه شهری تغییر نموده و به همراه تغییر در شکل مساکن، تغییر و تحولاتی در داخل خانه ها و محل سکونت صورت گرفته است. این موضوع در روابط فرهنگی اجتماعی نیز نیز اثرگذار بوده است. نتایج این تحقیق مشخص نمود گرچه بسیاری از این اقوام امروزه دیگر کوچ نمی کنند و در یکجانشین یا اصطلاحا تخته قاپو شده اند اما فرهنگ کوچ و کوچ نشینی در زندگی امروزه آنان هنوز هم نقش دارد. در مجموع می توان گفت؛ زندگی در مجتمع ها و آپارتمان ها و حضور در جامعه شهری بسیاری از آداب و رسوم و فرهنگ قوم تالش را تغییر داده است.

کلیدواژه ها:

مردم شناختی ، سبک زندگی ، قوم تالش ، ایلات و عشایر