گذر از کوی مغان تحلیل و بررسی «می» در شعر خاقانی و حافظ

که می آفرینش تصویر و خلق فضایی منسجم در،شعر از مهمترین عناصر یک شعر خوب است تواند تاثیر شگرفی بر جای گذارد و ارزش زیباشناختی آن را دوچندان کند. هیجانات ذهنی و تموج معانی در ذهن شاعر موجب می شود تا مفاهیم پیچیده و انتزاعی را به شکلی ملموس و قابل درک بیان کند و به نوعی پا را از زبان عادی و معیار فراتر نهاده تا احساس به مدد استعارات و تمهیدات زبانی و هنری به زیبایی انتقال یابد. اهمیت و زیبایی تصویر،شعری در اعجاب آنست و شاعر می کوشد تا با اجرای فرم و محتوا به خلق تصاویر فاخر و پرطنطنه بپردازد. هرگونه تلاقی مانوسی که در خیال ما، میان پدیده ها رخ دهد شگفتی راست؛ با این وجود زیبایی اثر شگفت انگیز، نسبی است و شگفتی های دیروزین برای امروزیان ملال آور می نماید؛ مگر آنکه صاحب سخن مستغرق دریای خیال گردد و اشکال محال سخن را در باب،تخیل صورتی نو بخشد. خلق تصاویر شعری شاعرانی چون خاقانی و حافظ نیز با ایجاد تجربه های حسی و عاطفی قوی، تاثیرات عمیقی بر مخاطب گذاشته و باعث افزایش درک و فهم شعر، ایجاد ارتباط بین اجزای شعر، برانگیختن تخیل و ایجاد ماندگاری ولذت می شوند از آنجا که مبنای ساخت تصاویر شعری خاقانی و حافظ بر پایه ی همین تمهیدات هنری بنا شده، از این رو ظرفیت های فراوانی دارند تا به نوعی اصالت و ویژگی سبکی را از آن خود کنند.

کلیدواژه ها:

تصویر خاقانی ، حافظ