بررسی رابطه اعتیاد و بزهکاری در میان جوانان محلات حساس یا جرم خیز

در دو دهه اخیر جهان با آمارهای تکان دهنده ای از شیوع سوءمصرف مواد عموما در سطح جامعه و خصوصا در جمعیت جوان و نوجوان مواجه شده است. به علت ابتلای این جمعیت به بیماریهایی چون ایدز از طریق تزریق وریدی و همچنین به خاطر نگرانی های دیرپا در مورد آثار زیان باردارویی اجتماعی، قانونی، بهداشتی و اقتصادی ناشی از سوء مصرف مواد، هم اکنون شاهد فوریتی برای گسترش هر چه بیشتر و بهتر راهبردهای پیشگیرانه در مورد اعتیاد هستیم. محیط بیماری زا نشان داده است که هر پیشرفتی را که در درمان حاصل شود تحلیل می برد و با گذشت زمان و با وجود استفاده از موثرترین شیوه ها باز اعتیاد به میزان بالایی عود می کند. در واقع محیطی که دارو به راحتی دست می آید و شبکه اجتماعی دوستانی که حمایت کننده و تداوم بخش سوء مصرف مواد هستند در آن حضور دارند. برخی جرم شناسان و جامعه شناسان ضمن برشمردن ویژگی های محلات جرم خیز به بررسی آن ها پرداخته اند و گاهی این محله ها را به عنوان محله های بد نام یا محله های در حال توسعه اجتماعی نامیده اند. بیکاری جوانان، اعتیاد جوانان و وجود بزهکاری در اشکال مختلف، ترکیب قومی متفاوت، بی ثباتی و فقر، ترک تحصیل دانش آموزان و امثال آن از ویژگی های این محله های حساس یا مساله دار ذکر شده است. با توجه به موارد فوق هدف در این پژوهش بررسی رابطه اعتیاد و جرم در مناطق حاشیه نشین است.

کلیدواژه ها:

جرم اعتیاد ، مناطق حاشیه نشین ، حقوق ، مواد مخدر