رشد تحولی خود: مروری بر نقش خودمدیریتی، خودشفقتی، عزت نفس، خود عاملیتی، انگ درونی شده و خودشی انگاری

این مقاله به بررسی تاثیر عوامل روانشناختی مختلف از جمله خودمدیریتی، خودشفقتی، عزت نفس، خود عاملیتی، انگ درونی شده و خودشی انگاری بر رشد تحولی خود و سلامت روان می پردازد. با مرور سیستماتیک از میان ۲۰ مقاله پیدا شده از پایگاه گوگل اسکولار، ۱۰ مطالعه مورد مطالعه دقیق قرار گرفت تا این تاثیرات مورد پژوهش واقع شود. یافته های کلیدی زیر استخراج شد: خودشفقتی به عنوان یک عامل محافظتی در سلامت روان و در افراد مبتلا به ADHD و بیماری های مزمن جسمی، نقش واسطه ای ایفا می کند. مطالعات نشان می دهند که افزایش خود شفقتی با کاهش علائم افسردگی و اضطراب مرتبط است. خودمدیریتی از طریق ابزارهای دیجیتال مانند برنامه های تلفن همراه و دستگاه های پوشیدنی در مدیریت اختلالات روانی مانند دوقطبی و اضطراب موثر است و به بهبود پایبندی به درمان و خودآگاهی کمک می کند. عزت نفس و هویت در تمایز اختلالات روانی مانند اختلال شخصیت مرزی و دوقطبی نقش دارند. نوسانات عزت نفس در این اختلالات الگوهای متفاوتی نشان می دهد. انگ درونی شده با کاهش کیفیت زندگی و عزت نفس در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی مرتبط است و عوامل اجتماعی-اقتصادی مانند تحصیلات و درآمد بر آن تاثیر می گذارند. خودشی انگاری ناشی از استفاده از شبکه های اجتماعی، با کاهش رضایت از بدن و افزایش افسردگی در نوجوانان همراه است.

کلیدواژه ها:

خود ، خود شفقتی ، خود مدیریتی ، عزت نفس ، خود عاملیتی ، انگ درونی شده ، خود شی انگاری