ارزش بازی درمانی برای کودکان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی

در کودکان بازی یک راه ارتباطی بین آنها و دنیای اطرافشان محسوب می شود. بازیها موجب افزایش اعتماد به نفس کودکان و رفع اختلالات ذهنی، حرکتی، اجتماعی و ارتباطی آنها می شود. بازی در عین حال که ساده به نظر می رسد، نقش مهمی در شکل گیری شخصیت و روان کودکان ایفا می کند. اگر شما به یک کودک حین بازی دقت کنید، می توانید تا حدودی شخصیت، خلق و خو و نیازهای او را دریابید. همچنین بازی به کودک اجازه می دهد که بتواند استعداد و خلاقیت های خود را نشان داده و آن ها را پرورش دهد. از همین رو برای کودکانی که دچار اختلالات حسی حرکتی و یا چالش های خاصی هستند، از تکنیکی به عنوان روش بازی درمانی استفاده می شود. تمام کودکان بازی کردن دوست می دارند و از انجام آن لذت می برند. این موضوع که کودک جنب و جوش و تحرک داشته باشد کاملا طبیعی می باشد اما در این بین کودکانی هستند که بسیار بی قرار، فعال، حواس پرت و بی ثبات اند. فعالیت زیاد این کودکان به تایید بسیاری از کارشناسان تعلیم و تربیت دیگر طبیعی نیست. این کودکان دارای نوعی اختلال باشند که روانشناسان و روانپزشکان آن را اختلال نقص توجه/بیش فعالی می نامند. اختلال نقص توجه/بیش فعالی مشکلی است که معمولا در کودکان دوره پیش دبستانی یا ابتدایی مشاهده می شود. از ویژگی عمده این کودکان عدم تمرکز و توجه، کنترل رفتار برایشان مشکل است. در این کودکان ویژگی های زیر بسیار شاخص می باشد: بسیار در رویا فرو می روند و به اصطلاح غرق رویا می شوند، بسیار در خود هستند و ذهنی مشغول دارند، سردرگم و گیج هستند، بی حال و بی انگیزه به نظر می رسند، بسیار تنبل و کند به نظر می رسند، مرتب خیره می شوند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، کودکان ، اختلال نقص توجه و بیش فعالی