ارائه مدل درآمدزایی پایدار شهرداریها مبتنی بر گردشگری با استفاده از رویکرد فراترکیب (مطالعه موردی: شهر فریدونکنار)

امروزه عمده درآمد شهرداریهای ایران را منابع ناپایداری همچون عوارض و جرائم ساختمانی تشکیل داده است و چنین رویکردی آنها را به سمت بحران مالی، چالش در مدیریت شهری و درنهایت به نارضایتی شهروندان سوق داده است؛ لذا در شهرهای توسعه یافته ی دنیا جهت پایدارسازی و درآمدزایی اقتصاد شهرداریها، از ظرفیت گردشگری به عنوان یکی از محرکهای اصلی و تاثیرگذار در واکاوی اقتصاد شهری استفاده میکنند؛ بنابراین هدف اصلی این پژوهش، ارائه مدل جامع از درآمدزایی پایدار شهرداریها مبتنی بر گردشگری است و روش تحقیق با استفاده از رویکرد تفسیری و روش نظام مند فراترکیب بوده و جامعه آماری بر اساس یافته های مطالعات کیفی سایر محققین در حیطه درآمد پایدار شهرداریها مبتنی بر گردشگری در بازه زمانی سال ۱۳۹۸-۱۳۷۰ شمسی است. روش نمونه گیری به صورت سیستماتیک، ۲۶ مقاله را از بین ۳۱۵ مقاله بر اساس عنوان، چکیده، تحلیل محتوای مقاله ها با ابعاد و مولفه های مرتبط با قابلیت نوآوری مبتنی بر درآمد پایدار شهرداریها از صنعت گردشگری انتخاب نموده است و داده ها بر اساس استراتژی تحلیل محتوی با استفاده از نرم افزار Maxqda کدگذاری و بر اساس شاخص ((دو کدگذار)) جهت ارزیابی پایایی و کنترل کیفی یافته ها با ۹۲/۰ توافق عالی بین دو ارزیاب منتج گردید. یافته های تحقیق حاضر نشان میدهد که از ۱۳۱ کد اولیه، ۱۵ کد دارای مفاهیم و با ۶ مقوله اصلی و تاثیرگذار به عنوان منابع بالقوه در ایجاد درآمد پایدار شهرداریها مبتنی بر گردشگری همچون برگزاری جشنواره ها، مراسمات ویژه و ایجاد ارتباطات، برنامه ریزی اوقات فراغت، توسعه زیرساخته ای حمل ونقل شهری، استفاده از ظرفیت پنهان جاذبه گردشگری شهری، احداث فضاها و محیط های گردشگری، تقویت نقش های چندگانه گردشگری می توانند به عنوان راهبرد در نظر گرفته شوند و درنهایت، حاصل پژوهش صورت گرفته، ارائه مدل مفهومی کاربردی برای پایدارسازی درآمد شهرداریها مبتنی بر گردشگری است

کلیدواژه ها:

گردشگری ، اقتصاد شهری ، ظرفیت های پنهان شهری ، درآمدزایی پایدار ، شهرداریها ، فراترکیب