بررسی ویژگی های شخصیتی در رابطه تاب آوری با رضایت شغلی معلمان استثنایی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطه ای ویژگی های شخصیتی در رابطه بین تاب آوری و رضایت شغلی در میان معلمان مدارس استثنایی شهر تهران در سال 1400 بود. معلمان استثنایی به دلیل ماهیت چالش برانگیز شغل خود، نیازمند انگیزه و توانایی بالایی هستند و رضایت شغلی، تاب آوری و ویژگی های شخصیتی مثبت در عملکرد موفقیت آمیز آنان نقش حیاتی دارد. این تحقیق از نوع کاربردی و روش آن توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس استثنایی شهر تهران بود که در نهایت 215 نفر از آنان با روش نمونه گیری در دسترس، با استفاده از پرسشنامه های استاندارد رضایت شغلی بری فیلدورث، تاب آوری کانر و دیویدسون و پنج عامل بزرگ شخصیت نئو (NEO-FFI) مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS و روش مدل سازی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل مدل اصلاح شده نشان داد که تاب آوری با رضایت شغلی معلمان رابطه مستقیم و معناداری دارد. علاوه بر این، ویژگی های شخصیتی وظیفه شناسی و روان رنجوری نیز در این رابطه نقش واسطه ای ایفا می کنند. به این صورت که وظیفه شناسی (به عنوان ویژگی مثبت) رابطه تاب آوری با رضایت شغلی را تقویت می کند، در حالی که روان رنجوری (به عنوان ویژگی منفی) باعث تضعیف این رابطه مثبت می شود. یافته ها حاکی از آن است که افراد وظیفه شناس به دلیل انجام به موقع و درست وظایف، رضایت شغلی بیشتری دارند و افراد تاب آور با سازگاری روان شناختی، سلامت روان خود را حفظ کرده و رضایت بیشتری از شغل خود کسب می کنند. نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به ویژگی های شخصیتی مثبت (مانند وظیفه شناسی) و تلاش برای ارتقاء تاب آوری جهت افزایش رضایت شغلی در این گروه از معلمان تاکید می کند

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، رضایت شغلی ، ویژگی های شخصی