میزان اثر دستگاه های کنترل کننده هوشمند بر پارامترهای ترافیکی در تقاطع های چراغ دار

هدف از مطالعه حاضر ارزیابی اثر هوشمندسازی چراغ راهنمایی بر شاخص های ترافیکی است. برای این منظور به کالیبراسیون نرم افزار شبیه ساز سینکرو پرداخته شد و سپس شرایط تقاطع قبل و بعد از هوشمندسازی در آن شبیه سازی شد و به مقایسه نتایج پرداخته شد. تقاطع خیابان شریعتی و ۲۲ بهمن که یکی از تقاطع های مهم و مرکزی شهر خوی است به عنوان منطقه مورد مطالعه انتخاب شد. این تقاطع در هسته مرکزی شهر قرار دارد و یکی از تقاطع های با تردد بالا و اصلی شهر است. نتایج نشان داد که نقاط ماکزیمم بهبود زمان تاخیر در محل های تغییر سیکل در چراغ غیرهوشمند بود. همچنین رابطه معناداری بین بهبود زمان تاخیر ناشی از هوشمندسازی چراغ با طول سیکل، حجم تردد و زمان تاخیر (چراغ هوشمند و غیرهوشمند) یافته نشد. عدم هماهنگی و همخوانی سیکل چراغ راهنمایی با حجم تردد عامل اصلی ایجاد تاخیر در حالت غیرهوشمند بود. مقادیر بهبود زمان نیز متناسب با مقدار تغییر تغییرات سیکل چراغ هوشمند بود. روند تغییرات سیکل در چراغ هوشمند متناسب با تغییرات بهبود زمان تاخیر بود. بهبود زمان تاخیر از توزیع نرمال پیروی نمی کرد و بیشتر به سمت اعداد پایین تر تمایل داشت.

کلیدواژه ها:

تقاطع چراغ دار ، هوشمندسازی ، تاخیر تقاطع ، طول چرخه چراغ راهنمایی