آیین رسیدگی به دعاوی جبران خسارت در حقوق ایران و حقوق فرانسه.

اصول فقهی و حقوقی، جان و مال همه انسان­ها را محترم شناخته و خسارت­زنندگان به آن را ملزم به جبران خسارت می داند. لذا قواعد فقهی لاضرر، اتلاف؛ و قواعد حقوقی جبران خسارت و مسئولیت مدنی، جزئیات جبران خسارت را مشخص نموده اند. این پژوهش باهدف بررسی تشریفات دادرسی دعاوی جبران خسارت در حقوق ایران و فرانسه به روش تحلیلی - توصیفی انجام شده و هدف آن است که ضمن قیاس تشریفات دادرسی مورد مذکور در دو نظام حقوقی، نقاط قوت و ضعف آن را شناسایی نماید. در مورد ادله اثبات دعوی جبران خسارت، حقوق کشورمان بیشتر بر دلایلی چون اقرار و شهود تاکید داشته و جایگاه علم قاضی در حقوق فرانسه قوی تر بوده و لذا تشریفات دادرسی این قبیل دعاوی در حقوق کشورمان بیشتر است. در مورد صلاحیت دادرسی، هر دو کشور به لزوم ارجحیت صلاحیت دادگاه محل وقوع خسارت بر دادگاه محل اقامت خوانده تاکید داشته، اما حقوق فرانسه وجود ارتباط بین این دو دادگاه باهدف تحقیق بهتر را تصریح کرده است. ماهیت رای صادره در مورد دعاوی مذکور در دو نظام حقوقی اعلامی بوده و نظام اجرایی دو کشور باهدف ممانعت از اعسار پرداخت خسارت، سازوکارهایی همچون بیمه اجباری را قرار داده اند. جبران خسارت معنوی نیز در  هر دو نظام حقوقی تصریح شده و لیکن دارای خلاهای زیادی می باشد. نظام حقوقی فرانسه منافع قطع­الوصول را جزء خسارات محسوب کرده و برخی قوانین را عطف به ماسبق نموده است که این موارد در نظام حقوق ایران منعکس نشده است. درنهایت این که هر دو نظام حقوقی از بابت شناسایی مقدار دقیق خسارت در حوزه های تخصصی از کارشناسان کمک گرفته که عناصر سه گانه مسئولیت مدنی را در هر حیطه تخصصی مشخص می نمایند.

کلیدواژه ها:

مسئولیت مدنی ، دادرسی مدنی ، جبران خسارت ، حقوق ایران ، نظام حقوقی فرانسه