رویارویی مکتب سکری خراسان و مکتب صحوی بغداد
محل انتشار: فصلنامه پژوهش های ادبی، دوره: 22، شماره: 88
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 115
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LIRE-22-88_003
تاریخ نمایه سازی: 24 آبان 1404
چکیده مقاله:
تقسیم صوفیه به بغداد و خراسان، یک تقسیم امروزی و برآمده از پژوهشهای معاصر نیست بلکه از همان ابتدا مورد توجه بوده است. بخصوص خراسانیان متوجه این شکاف میان صوفیه بودند. جنید بغدادی، معروف کرخی و سری سقطی، بنیان گذاران مکتب صحو بغداد بودند. بایزید بسطامی و ابراهیم ادهم نیز موسسان مکتب سکر خراسان به شمار می آیند. در مکتب خراسان اصالت با عرفان عملی و اصل سکر است. در مقابل، مکتب بغداد شامل صوفیان شریعتمداری است که اصل صحو برایشان مهمتر بود. مطالعه زندگی جنید ما را به یک عارف جدا از سنت خراسانی میرساند. مکتب صحوی جنید در بغداد چندان نپایید و افول کرد اما تاثیرات جالب توجهای بر مکتب خراسان داشت. عرفان خراسان رفتهرفته یاران جنید را به خود جذب کرد و اندیشههای او را چه در بعد نظری و چه عملی از آن خود نمود. در بعد نظری تقریر عرفانی صوفیه خراسان که به «وحدت شهود» مشهور است، برگرفته از تقریر جنید است. همچنین الگوی غیر خطی جنید در عرفان عملی در مکتب خراسان الهامبخش بوده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد رودگر
پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی