شناسایی کارکردهای عدالت جغرافیایی اقوام مرزنشین در مناطق مرزی جمهوری اسلامی ایران

زمینه و هدف: عدالت جغرافیایی به عنوان یک مفهوم چندبعدی، به توزیع عادلانه ی منابع، امکانات و فرصت ها در سطح فضای جغرافیایی اشاره دارد و در مناطق مرزی ایران، عدالت جغرافیایی به معنای تضمین این است که اقوام مرزنشین به اندازه ی سایر مناطق کشور از امکانات و فرصت ها بهره مند شوندروش شناسی: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت و نحوه گردآوری داده ها از نوع توصیفی و کیفی می باشد. ابزار گردآوری داده ها مطالعه متون و بهره برداری از سایت علمی به روش فیش برداری و مصاحبه نیمه ساختار یافته است که با جامعه ای که شامل خبرگان و کارشناسان فرماندهی مرزبانی و جمعی از اساتید هیات علمی آشنا به موضوع پژوهش به تعداد ۱۵ نفر به شرط اشباع نظری بوده است. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون سه سطحی (مضامین پایه، سازمان دهنده و فراگیر) انجام گرفته است.یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد از نظر مشارکت کنندگان، کارکردهای عدالت جغرافیایی اقوام مرزنشین در مناطق مرزی، شامل ۴ مضمون فراگیر، ۱۲ مضمون سازمان دهنده و ۶۲ مضمون پایه می باشد. مفاهیم عدالت توزیعی، رویه ای، شناختی و ترمیمی مفاهیمی بودند که به عنوان مضامین فراگیر در این پژوهش استخراج گردیدند.نتیجه گیری: نتایج حاصل از تحقیق فوق بیانگر این است که کارکرد عدالت جغرافیایی در مناطق مرزی مستلزم تغییر رویکرد به اقوام مرزنشین می باشد و مفاهیم فراگیر استخراج شده، کارکردهای عدالت جغرافیایی را در چهار بعد توزیعی، رویه ای، شناختی و ترمیمی شناسایی کرده است و از بین مفاهیم فراگیر، بعد ترمیمی بیشترین کارکرد را دارد و بایستی در اجرای عدالت جغرافیایی در مناطق مرزی علاوه بر تاکید بر ابعاد توزیعی، رویه ای و شناختی، توجه ی ویژه ای به بعد ترمیمی در این مناطق داشت.واژه های کلیدی: کارکرد، عدالت جغرافیایی، اقوام مرزنشین، مناطق مرزی ایران

کلیدواژه ها:

کارکرد ، عدالت جغرافیایی ، اقوام مرزنشین ، مناطق مرزی ایران