تاثیر اسید آسکوربیک و تیامین بر صفات مورفوفیزیولوژیک، بیوشیمیایی و آنزیمی گیاه ریحان (Ocimum basilicum L.)

به منظور بررسی تاثیر محلول پاشی اسید آسکوربیک و تیامین بر صفات مورفوفیزیولوژیک، بیوشیمیایی و آنزیمی گیاه ریحان سبز (Ocimum basilicum L.)، آزمایشی بر پایه طرح آماری کاملا تصادفی به صورت گلدانی با سه تکرار در گلخانه تجاری واقع در شهرستان گرمسار در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ انجام شد. تیمارها شامل محلول پاشی اسید آسکوربیک و تیامین، هر کدام با سه سطح ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی گرم در لیتر بود. محلول پاشی گیاهان از مرحله شش تا هشت برگی به مدت دو هفته و دو مرتبه در هر هفته انجام شد. در انتهای آزمایش و پس از گذشت ۴۰ روز از اولین محلول پاشی، نمونه برداری و ارزیابی صفات صورت گرفت. نتایج نشان داد که تیمارها تاثیر معنی داری بر صفات مورد ارزیابی داشت. بطوریکه بیشترین درصد شاخص ثبات غشاء سلول، محتوای کلروفیل کل، میزان ویتامین ث، فعالیت آنزیم های کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز و پراکسیداز در تیمار اسید آسکوربیک ۱۵۰ میلی گرم در لیتر بود. بیشترین ارتفاع گیاه در تیمار تیامین ۱۰۰ میلی گرم در لیتر به دست آمد. همچنین کاربرد تیامین ۱۵۰ میلی گرم در لیتر موجب افزایش وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه، میزان پروتئین و تیامین شد. بیشترین و کمترین درصد اسانس ریحان سبز با ۵۳/۰ و ۲۱/۰ درصد به ترتیب در تیمارهای تیامین ۱۵۰ میلی گرم در لیتر و شاهد بود. بنابراین، استفاده از اسید آسکوربیک و تیامین با سطوح ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی گرم در لیتر با توجه نقش مهم آنها در مهار رادیکال های آزاد اکسیژن و بهبود صفات مورفوفیزیولوژیک، بیوشیمیایی و آنزیمی ریحان سبز، پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Ascorbic acid ، Basil ، Essential oil ، Thiamine ، اسانس ، اسید آسکوربیک ، تیامین ، ریحان سبز