ترکیبات، پتانسیل آنتی اکسیدانی، فنل و فلاونوئید کل و اثر سمیت سلولی عصاره آبی انجبار: مطالعه در شرایط آزمایشگاهی

اکسیداسیون لیپید تاثیر قابل توجهی بر کیفیت، ایمنی و ارزش غذایی مواد غذایی دارد و در نتیجه طعم نامطلوب، کاهش مواد مغذی و نگرانی های بهداشتی مانند بیماری های قلبی- عروقی و سرطان را به همراه دارد. درحالی که نگهدارنده های مصنوعی مانند BHA و BHT موثر هستند، ممکن است خطراتی برای سلامتی داشته باشند که منجر به افزایش علاقه به جایگزین های طبیعی می شود. نگهدارنده های گیاهی، به ویژه آن هایی که حاوی پلی فنولها، فلاونوئیدها و اسانس ها هستند، راه حل های ایمن تر و پایدارتری ارائه می دهند. در این مطالعه، ویژگی های آنتی اکسیدانی و سیتوتوکسیک عصاره آبی گیاه انجبار (Bistorta officinalis)، گیاهی که به خاطر کاربردهای سنتی ضدالتهابی و ضد میکروبی آن شناخته شده است، مورد بررسی قرار گرفت. عصاره به دست آمده از ریشه های خشک شده، برای فیتوکمیکالهای مختلف از جمله آلکالوئیدها، ساپونینها، فلاونوئیدها و فنول ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. محتوای فنولی کل برابر با mg GAE/g ۶۵/۷۶ بدست آمد، درحالی که محتوای فلاونوئید کل برابر با mg QE/g ۳۸/۴۰ بود. فعالیت آنتی اکسیدانی با استفاده از روش های DPPH، ABTS، FRAP و رنگبری بتا-کاروتن مورد ارزیابی قرار گرفت و مقادیرIC۵۰ بدست آمده برابر با ۳۰/۴۰ میکروگرم در میلی لیتر (DPPH) و ۲۰/۲۹ میکروگرم در میلی لیتر (ABTS) با مقدارmmol/g ۶۹/۸ برای آزمون FRAP بود. ارزیابی سمیت سلولی بر روی رده های سلولی سرطانی HT-۲۹ و HeLa نشان دهنده اثر کاهشی وابسته به غلظت در زنده ماندن سلولی با مقادیر IC۵۰ به ترتیب ۴/۸۰ میلی گرم در میلی لیتر و ۹۲/۷۰ میلی گرم در میلی لیتر بود. ترکیبات زیست فعال موجود در عصاره، به ویژه فنولیک ها و فلاونوئیدها، نقش مهمی در خواص آنتی اکسیدانی و سیتوتوکسیک آن دارند و پتانسیل آن را به عنوان یک نگهدارنده طبیعی و عامل درمانی برجسته می نمایند. این نتایج بر کارایی انجبار به عنوان یک جایگزین طبیعی برای آنتی اکسیدان های مصنوعی در هر دو بخش غذا و دارو تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

اکسیداسیون لیپید ، انجبار ، فعالیت آنتی اکسیدانی ، سمیت سلولی ، ترکیبات فنولی ، نگهدارنده های طبیعی