بررسی اثرات پروبیوتیکی و ضدمیکروبی مخمر غالب جدا شده از خمیرترش سویای جوانه زده

اخیرا بررسی مخمرهای با قابلیت پروبیوتیک جدا شده از بستره­های تخمیری به دلیل خواص عملکردی منحصر به فرد و فواید سلامتی­بخش مورد توجه گسترده­ای قرار گرفته­ است. در پژوهش حاضر، مخمر غالب جدا شده از خمیرترش سویای جوانه­زده با استفاده از PCR شناسایی گردید. سپس ویژگی­های پروبیوتیکی و ضدمیکروبی جدایه مخمری مورد بررسی قرار گرفت. زنده­مانی مخمر Rhodotorula mucilaginosa جدا شده در شرایط شبیه­سازی شده دستگاه گوارش، معادل ۶۱/۴۹ درصد بود. همچنین اثر ضدباکتریایی و دگراتصالی آن در برابر Escherichia coli نسبت به سایر عوامل غذازاد مورد مطالعه به شکل معنی­داری (۰۵/۰>p) بیشتر بود و به طور کلی جدایه مخمری در برابر باکتری­های گرم منفی خاصیت بازدارندگی بیشتری نسبت به باکتری­های گرم مثبت­ نشان داد. این مخمر فاقد فعالیت همولیزی بود و قابلیت خوداتصالی آن ۴۳/۸۵ درصد و آبگریزی آن در مقابل زایلن و هگزان به ترتیب ۶۹/۹۳ و ۳۲/۵۶ درصد بود. علاوه بر این، جدایه مخمری در برابر فلوکونازول و ناتامایسین به ترتیب، حساس و حساسیت نسبی نشان داد و در برابر سایر ترکیبات ضد قارچ و آنتی­بیوتیک­های مورد مطالعه مقاوم بود. همچنین جدایه مخمری مانع از رشد و تغییر رنگ قارچ Aspergillus flavus شد. بر اساس یافته­های مذکور، مخمر غالب جدا شده از خمیرترش سویای جوانه­زده از قابلیت مناسبی برای استفاده به عنوان کشت پروبیوتیک محافظت کننده در صنایع غذایی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

مخمر پروبیوتیک ، خمیرترش ، سویای جوانه زده ، دگر اتصالی ، اثر ضدمیکروبی