ارزیابی پتانسیل آنتی اکسیدانی، ضدباکتریایی، فنولی و فلاونوئید کل اسانس درمنه سیبری در شرایط آزمایشگاهی

گیاه درمنه سیبری (Artemisia sieberi) ، یکی از گونه­ های جنس درمنه (Artemisia) با پراکنش گسترده در ایران و خاورمیانه، به دلیل خواص دارویی متنوع از جمله اثرات ضد­میکروبی مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این پژوهش، تعیین محتوای فنول و فلاونوئید کل، فعالیت آنتی­اکسیدانی (مهار رادیکال آزاد DPPH و ABTS) و فعالیت ضد­میکروبی (دیسک و چاهک آگار، حداقل غلظت مهارکنندگی و کشندگی) اسانس درمنه سیبری بود. مقدار فنول و فلاونوئید کل به ترتیب برابر با ۵۳/۰±۶۲/۴۴ میلی­گرم گالیک اسید در گرم و ۲۹/۰±۲۰/۱۸ میلی­گرم کوئرستین در گرم تعیین شد. فعالیت آنتی­اکسیدانی نیز براساس درصد مهارکنندگی رادیکال آزاد DPPH و ABTS به ترتیب برابر با ۵۷/۱±۲۶/۵۸ و ۴۲/۱±۷۴/۶۳ به دست آمد. نتایج حاصل از ارزیابی فعالیت ضد­میکروبی به دو روش دیسک و چاهک آگار نشان داد که باکتری­های گرم مثبت استرپتوکوکوس پیوژنز و لیستریا مونوسیتوژنز حساسترین سویه­ها به اسانس درمنه سیبری بودند. حداقل غلظت کشندگی این اسانس روی باکتری­ های گرم مثبت؛ استرپتوکوکوس پیوژنز، لیستریا مونوسیتوژنز و باسیلوس سرئوس به ترتیب ۸ میلی­ گرم بر میلی­ لیتر و ۱۲۸ میلی­ گرم بر میلی­ لیتر تعیین شد. همچنین، این اسانس روی باکتری­ های گرم منفی مانند شیگلا دیسانتری و سالمونلا تیفی موریوم با غلظت ۵۱۲ میلی­ گرم بر میلی ­لیتر موثر بود، به جز کلبسیلا ائروژنز که در غلظت ۲۵۶ میلی­ گرم بر میلی ­لیتر حساسیت نشان داد. بنابراین، از اسانس درمنه سیبری می­ تواند به عنوان یک ضد­میکرب طبیعی موثر در برابر عفونت­ های باکتریایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمنه سیبری ، حداقل غلظت کشندگی ، حداقل غلظت مهارکنندگی ، رادیکال آزاد DPPH ، رادیکال آزادABTS