ارزیابی اثر اسانس میخک هندی بر کاهش تعداد کلنی های تلقیح شده آسپرژیلوس نایجر بر روی میوه گواوا تو سرخ

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 108

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_FSCT-22-163_012

تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1404

چکیده مقاله:

این مطالعه به ارزیابی اثر اسانس میخک هندی بر کاهش تعداد کلنی های آسپرژیلوس نایجر در میوه گواوا تو سرخ پرداخته است. هدف تحقیق بررسی تاثیرات ضد میکروبی اسانس میخک هندی با استفاده از غلظت های مختلف بر روی میوه های گواوا آلوده به آسپرژیلوس نایجر بود. برای این منظور، غلظت های مختلف اسانس میخک هندی (۰.۴، ۰.۵، ۰.۶، ۰.۷ و ۰.۸ میلی گرم در ۱۰۰ گرم میوه) به میوه های گواوا تزریق و سپس میوه ها با آسپرژیلوس نایجر تلقیح شدند. تاثیرات ضد میکروبی اسانس میخک هندی با اندازه گیری تعداد کلنی های کپک، pH، سفتی بافت، درصد کاهش وزن، رطوبت و تغییرات رنگ میوه در روز ۱، ۷، ۱۴، ۲۱، ۲۸ در دمای ۱۵-۱۸ درجه سانتی گراد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اسانس میخک هندی به طور قابل توجهی تعداد کلنی های آسپرژیلوس نایجر را کاهش می دهد. بالاترین اثر کاهش تعداد کپک ها با غلظت ۰.۷ میلی گرم در ۱۰۰ گرم میوه مشاهده شد، که به کاهش ۲۹/۲ لگاریتمی بار میکروبی منجر گردید. همچنین، درصد کاهش وزن و تغییرات pH نیز بهبود یافت. در مقایسه با تیمارهای بدون اسانس، تیمارهایی که با غلظت های بالاتر اسانس میخک هندی درمان شده بودند، کاهش قابل توجهی در درصد کاهش وزن و آسیب های بافتی نشان دادند. نتایج آزمون آنتی اکسیدانی DPPH نیز حاکی از فعالیت بالای آنتی اکسیدانی اسانس میخک هندی بود. به طور کلی، اسانس میخک هندی به عنوان یک ترکیب ضد میکروبی موثر در کاهش آلودگی آسپرژیلوس نایجر و بهبود کیفیت میوه گواوا تو سرخ قابلیت استفاده دارد، و می تواند در مدیریت پوسیدگی های پس از برداشت میوه ها به کار رود.

نویسندگان

Mahdi Pourhashemi

دانشجوی دکتری گروه علوم صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، واحد ورامین-پیشوا، دانشگاه آزاد اسالمی، ورامین، ایران

Mahnaz Hashemiravan

استادیارگروه علوم صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسالمی، ورامین، ایران

Nazanin Zand

استادیارگروه علوم صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسالمی، ورامین، ایران

Alireza Shahab

دانشیارگروه علوم صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، واحد ورامین-پیشوا، دانشگاه آزاد اسالمی، ورامین، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Jayasena, D.D., Kim, H.J., Yong, H.I., Park, S., Kim, K., ...
  • Siddig, M., Ahmed, J., Lobo, M. G., Ozadali, F., (۲۰۱۲). ...
  • Singh, S.P., (۲۰۱۰). “Prospective and retrospective approaches to postharvest quality ...
  • Lim, T. K., Manicom, B.Q., (۲۰۰۳). “Diseases of Tropical Guava. ...
  • Ahmadi, K., Qolizadeh, H., Ebadzadeh, H., Hatami, F., Hosseinpour, R., ...
  • Honarvar, Z., Farhoodi, M., Khani, M. R., Mohammadi, A., Shokri, ...
  • Baygan, A., Jafari Jed, A., Mehravar, N., Habibzadeh, M., ۲۰۱۶, ...
  • نمایش کامل مراجع