ارزیابی عملکرد اداره درآمد و عوارض املاک در تحقق درآمد پایدار شهری (مطالعه موردی: شهرداری منطقه ۷)

در دهه های اخیر، گسترش فناوری های هوشمند در نظام حمل ونقل شهری به عنوان ابزاری راهبردی برای ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و استقرار الگوی «شهر سالم» مورد توجه سیاست گذاران شهری قرار گرفته است. پژوهش حاضر با رویکرد آینده پژوهی و هدف بررسی تاثیر سامانه های حمل ونقل هوشمند بر توسعه اقتصادی و اجتماعی شهر سالم، در منطقه ۷ شهر کرج انجام شد. در این راستا، شاخص های حکمرانی شهری (کارایی، شفافیت، پاسخگویی، عدالت و مشارکت) و شاخص های شهر سالم مورد سنجش قرار گرفت. روش تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی و ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد بر مبنای چارچوب های سازمان جهانی بهداشت (WHO) و UN-Habitat بود. جامعه آماری شامل خبرگان مدیریت شهری و کارشناسان حمل ونقل منطقه بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی و تحلیل عاملی تاییدی بررسی گردید. یافته ها نشان داد میان سطح استقرار فناوری های حمل ونقل هوشمند و بهبود شاخص های شهر سالم همبستگی معناداری وجود دارد (r=۰.۷۸,p<۰.۰۰۱)(r = ۰.۷۸, p < ۰.۰۰۱)(r=۰.۷۸,p<۰.۰۰۱). در میان ابعاد حکمرانی، کارایی با میانگین ۳.۹۴ در رتبه نخست و عدالت با میانگین ۳.۴۲ در رتبه چهارم قرار گرفت؛ امری که بیانگر تمرکز سیاست های شهری بیشتر بر کارآمدی فنی تا عدالت اجتماعی است. نتایج آینده نگر حاکی از آن است که توسعه سامانه های هوشمند مدیریت ترافیک، یکپارچگی داده های شهری و ارتقای شفافیت مدیریتی، می تواند تا سال ۱۴۱۰ سهم سلامت اجتماعی ساکنان منطقه را به طور میانگین ۲۳ درصد افزایش دهد. در پایان، راهکارهایی چون ایجاد پلتفرم داده مشترک میان شهرداری و بخش خصوصی، به روزرسانی قوانین محلی مرتبط و گسترش آموزش شهروندی به عنوان مسیرهای کلیدی ارتقای حکمرانی شهری پیشنهاد شد.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل هوشمند ، حکمرانی شهری ، شهر سالم ، توسعه پایدار ، منطقه ۷ کرج ، آینده پژوهی