تبیین نقش معلم در تربیت دینی دانش آموزان بر اساس نهج البلاغه

در دنیای کنونی توسعه و ایجاد مدارس به مفهوم امروزی ، گسترش سریع فناوری و ارتباطات ، صنعتی شدن جوامع و نیازهای متنوع عصر انفجار دانش ، دایره تاثیر گذاری عوامل مختلف بر افکار و اندیشه های دانش آموزان را گسترده تر از گذشته کرده است. بنابر این سهم خانواده ها و حتی معلمان در تکوین شخصیت دانش آموزان ، روز به روز کم رنگ تر می شود. عوامل محیطی به ویژه رسانه ها نقش عمده ای را بر عهده دارند و به صورت شبانه روزی در تغییر اندیشه ها وافکار کودکان ، نوجوانان و حتی بزرگسالان نقش تاثیر گذار ومهم خود را ایفا می کنند . آنچه مسلم است این است که هنوز مدارس ما به عنوان اصلی ترین کانون های تربیتی مورد توجه و برنامه ریزی دقیق وصریح قرار نگرفته است . اگر نظام آموزش و پرورش ما بخواهد از مسیر آموزش های صرف به سمت تربیت دینی ،اخلاقی و اجتماعی حرکت کند، لازم است بسیاری از اهداف و روش ها را تغییر دهد. یکی از متون دینی که نقش مهمی در تربیت بویژه تربیت دینی دارد نهج البلاغه می باشد. معلم آغازگر تربیت است، تربیت صحیح و یا غلط از او شروع می شود. همچنین، معلمی در قاموس سخنان علی (ع) می تواند در کلید واژه های حساسیت اخلاقی نسبت به دیگران و مسئولیت در قبال آن ها معنا و تعریف شود. ویژگی هایی مانند عام حساسیت اخلاقی، مسئولیت شناسی، تقوا محوری و مقبولیت و همچنین، ویژگی های خاص نگرش، ذهنیت ، واقع نگری ،تجربه نگری ، نقدپذیری ، دانش افزایی و محبت محوری اشاره نمود.

کلیدواژه ها:

تربیت ، تربیت دینی ، نهج البلاغه ، نقد پذیری ، محبت محوری