بتائین سمیت کبدی القاء شده ی توسط داروی والپروئیک اسید را کاهش می دهد

سابقه و هدف: داروهای ضد صرع عوارض جانبی وسیعی در بیماران مصرف کننده ایجاد می نمایند که در مورد والپروئیک اسید می توان به سمیت کبدی آن اشاره کرد. این مطالعه با هدف بررسی اثرات تجویز اسید آمینه بتائین در مدل آسیب کبدی ناشی از والپروئیک اسید در موش های صحرایی، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۶۰ رت نر از نژاد ویستار با وزن حدود ۱۸۰ تا ۲۲۰ گرم، در ۶ گروه مورد استفاده قرار گرفتند. آسیب کبدی با تجویز mg/kg ۵۰۰ والپروئیک اسید برای مدت ۱۴ روز متوالی ایجاد شد. دوزهای مختلف بتائین ۱۰، ۵۰ و  mg/kg۱۰۰ به موش های بیمار تجویز شد. در پایان دوره مداخله آسیب کبدی ناشی از والپروئیک اسید با بررسی فاکتورهای بیوشیمیایی سرم آسپارتات آمینو ترانسفراز (AST) آلانین آمینو ترانسفراز (ALT) آلکالین فسفاتاز (ALP) و بیلی روبین انجام گرفت. میزان گونه های فعال اکسیژن (ROS)، ذخایرگلوتاتیون (GSH)، ظرفیت کل آنتی اکسیدانی (FRAP)، لیپیدپراکسیداسیون (LPO) مورد ارزیابی قرارگرفت. یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که والپروئیک اسید منجر به بروزآسیب کبدی درموش ها شد که خود را به صورت افزایش معنی دار بیومارکرهای آسیب کبدی مانند ALT، AST، Billirubin، ALP نشان داد. در گروهی که تنها والپروئیک اسید را دریافت کرده بودند افزایش لیپید پراکسیداسیون، گونه های فعال اکسیژن وکاهش ذخایرگلوتاتیون و ظرفیت کل آنتی اکسیدانی کبدی مشاهده شد و از طرف دیگر تجویز بتائین در دوزهای مختلف به طور چشمگیری این آسیب کبدی را کاهش داد. استنتاج: بتائین از طریق کاهش استرس اکسیداتیو می تواند در درمان آسیب کبدی ناشی از داروی والپروئیک اسید و پیامدهای ناشی از آن بسیار کمک کننده باشد.

کلیدواژه ها:

Liver injury ، betaine ، valproic acid ، آسیب کبدی ، بتائین ، والپروئیک اسید