بررسی آزمایشگاهی تاثیر ماده جاذب آلاینده بی کربنات سدیم بر خواص زیست محیطی و مکانیکی آسفالت داغ حاوی گوگرد فرآوری شده

امروزه استفاده از مواد ارزان قیمت و دورریختنی در راهسازی در جهت بهبود خواص آسفالت مدنظر محققان قرار گرفته است. گوگرد از جمله مواد ارزان و پایداری است که در صنایع مختلف جهان به خصوص در ساخت و ساز مورد استفاده قرار می گیرد. هدف از این پژوهش بررسی خصوصیات مکانیکی – زیست محیطی مخلوط آسفالتی حاوی گوگرد و آسفالت گوگردی حاوی ماده جاذب آلاینده بی کربنات سدیم (از بین برنده بوی نسبتا نامطبوع گوگرد) می باشد. در این راستا آزمایش های مکانیکی-مقاومتی مخلوط آسفالتی شامل مدول برجهندگی، شیارشدگی، مقاومت مارشال، حساسیت رطوبتی و خستگی به روش کشش غیر مستقیم و همچنین آزمایش های زیست محیطی بررسی گازهای آلاینده (CO, SO۲, H۲S, NO۲) بر روی مخلوط های آسفالتی شاهد، گوگردی و گوگردی دارای افزودنی جاذب آلاینده بی کربنات سدیم صورت گرفت. نتایج حاکی از آن است که آزمایش های عملکردی مخلوط آسفالتی حاوی گوگرد در مقایسه با نمونه شاهد افزایش قابل ملاحظه ای داشته؛ به طوری که عمق شیار شدگی آسفالت گوگردی نسبت به نمونه شاهد %۴۲ کاهش یافته، مدول برجهندگی آسفالت گوگردی %۶ افزایش یافته، عمر خستگی آسفالت گوگردی ۳.۶۳ برابر آسفالت شاهد شده و نهایتا نسبت کشش غیر مستقیم بعد از سیکل ذوب و یخ به کشش غیرمستقیم در حالت خشک مخلوط آسفالتی اصلاح شده با گوگرد ۲۰% بیشتر از آسفالت شاهد می باشد. همچنین به لحاظ زیست محیطی آسفالت گوگردی(بدون جاذب آلاینده) در رده استاندارد هوای پاک قرار گرفته و می توان از این نوع آسفالت در پروژه های راهسازی استفاده نمود؛ حال آنکه اثر بی کربنات سدیم بر خواص زیست محیطی و اکثر پارامترهای مکانیکی آسفالت حاوی گوگرد فرآوری شده مثبت بوده ولی باعث کاهش مقاومت در برابر سیکل ذوب و یخ می شود.

کلیدواژه ها:

آسفالت گوگردی فرآوری شده ، جاذب آلاینده ، خواص مکانیکی ، خواص زیست محیطی