تحلیل فرآیندهای خط مشی گذاری استراتژیک

این پژوهش با هدف تحلیل فرآیندهای خطمشی گذاری استراتژیک در سازمان های دولتی ایران انجام شد. روش تحقیق کیفی و از نوع مطالعه موردی چندگانه بود که با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۵ مدیر ارشد و میانی در پنج سازمان دولتی و تحلیل اسناد بالادستی صورت پذیرفت. یافته ها نشان داد فرآیند خطمشی گذاری استراتژیک در ایران از الگوی منسجمی پیروی نکرده و تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد. مهم ترین چالش های شناسایی شده شامل: ضعف در شناسایی نظام مند مسائل، غلبه ملاحظات سیاسی بر تحلیل های کارشناسی، شکاف بین تدوین و اجرای خطمشی ها، فقدان نظام ارزیابی اثرات، مقاومت در برابر تغییر، موازی کاری و تداخل وظایف، تغییرات مکرر مدیریتی، و کم توانی در جذب مشارکت ذی نفعان بود. همچنین مشخص شد که قواعد نهادی غیررسمی تاثیر بیشتری نسبت به قواعد رسمی داشته و ساختار سلسله مراتبی موجود، امکان مشارکت موثر را محدود ساخته است. این پژوهش پیشنهاد می کند با ایجاد سامانه ملی پایش خطمشی، تصویب قانون ثبات مدیریتی، استقرار نظام ارزیابی اثرات، تقویت هماهنگی بین سازمانی و توسعه فرهنگ یادگیری سازمانی، می توان به بهبود کیفیت خطمشی گذاری استراتژیک در سازمان های دولتی ایران کمک نمود.

کلیدواژه ها:

خط مشی گذاری استراتژیک ، سازمان های دولتی ایران ، تحلیل فرآیند ، تصمیم گیری استراتژیک ، مدیریت دولتی