اثر یک برنامه کاهش وزن بر کارکرد ریوی و التهاب سیستمیک در مردان چاق

التهاب سیستمیک با کاهش کارکرد ریوی در افراد چاق همراه است. اینکه تمرین هوازی در افراد چاق با بهبود التهاب سیستمیک و کارکرد ریوی همراه است روشن نمی باشد. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر ۱۲ هفته تمرین هوازی بر سطح سرمی پروتئین واکنشگر C و عملکرد ریوی در افراد چاق بود. بحث و نتیجه گیری: تمرین هوازی منجر به بهبود شاخص های چاقی و عملکرد ریوی در مردان چاق می شود و این بهبودی با سطوح کاهش یافته پروتئین واکنشگر C همراه است یافته ها: در سطح پایه افراد چاق نسبت به افراد با وزن طبیعی دارای سطوح بالاتر پروتئین واکنشگر C و کارکرد ریوی ضعیف تر بودند (۰۵/۰p<). بعد از ۱۲ هفته تمرین هوازی وزن بدن، دور کمر، چربی احشایی، کل چربی شکمی و پروتئین واکنشگر C کاهش یافت (۰۵/۰ p <). در مقابل، شاخص های عملکرد ریوی متعاقب برنامه تمرین هوازی بهبود یافت (۰۵/۰ p <). مواد و روش ها: بیست و سه مرد چاق (سن: ۹/۳±۱۹/۴۶ سال، نمایه توده بدنی: ۸۷/۰±۶۴/۳۱ کیلوگرم بر متر مربع) به طور تصادفی به گروه های تمرین هوازی (۱۲ نفر) و کنترل (۱۱ نفر) تقسیم شدند. همچنین یک گروه کنترل با وزن طبیعی (۹ نفر) برای مقایسه در سطح پایه فراخوانده شد (سن: ۱/۴±۳۶/۴۵ سال، نمایه توده بدنی: ۴۵/۰±۶۳/۲۴ کیلوگرم بر متر مربع). برنامه تمرین هوازی سه جلسه در هفته به مدت ۱۲ هفته بود. ترکیب بدنی (سی تی اسکن)، شاخص التهابی و کارکرد ریوی قبل و بعد از مداخله اندازه گیری شد.

کلیدواژه ها:

Obesity ، Inflammation ، Pulmonary function ، Physical activity. ، چاقی ، التهاب ، کارکرد ریوی ، فعالیت بدنی