تاثیر اسانس مرزه خوزستانی(Satureja Khuzestaniea) بر مهار تغییرات گلومرولی در رتهای دیابتی –نفرکتومی یکطرفه

نفروپاتی دیابتی علت شایع رسیدن به مرحله نهایی بیماری کلیوی است . اسانس مرزه خوزستانی برای اولین بار بعنوان آنتی اکسیدان ،آنتی دیابت و ضد التهاب در مهار نفروپاتی دیابتی بکار گرفته شد. بحث و نتیجه گیری: اسانس مرزه خوزستانی بطور معنی داری (۰۵/۰ >p) میتواند هیپرتروفی گلومرولی ،گسترش مزانژالی را مهار و حجم مویرگ گلومرولی را در رتهای دیابتی حفظ نماید. یافته ها: هیپرتروفی گلومرولی ، گسترش مزانژالی و کاهش مویرگهای گلومرولی در گروههای درمانی با اسانس مرزه خوزستانی بطور معنی داری در مقایسه با گروه دیابتی بدون درمان مهار شده بود ولی با سطح این متغیرها در گروه کنترل تفاوت معنی داری داشت. سطح سرمی مالون دی آ لدهید در گروههای تحت درمان بطور معنی داری در سطح گروه کنترل حفظ شده بود(۰۵/۰ > p). مواد و روش ها: چهل رت نر مورد جراحی نفرکتومی چپ قرار گرفتند.رتها بطور تصادفی به چهار گروه (هر گروه ۱۰ راس) تقسیم شدند ، گروه یک کنترل، گروه دوم دیابتی بدون درمان ، گروههای سوم و چهارم گروههای درمانی با اسانس مرزه به ترتیب با دوز درمانی ۲۵۰ppm و ۵۰۰ppm در آب خوردن .در گروههای دوم،سوم و چهارم با تزریق زیر جلدی آلوکسان دیابت القا گردید.بعداز۸ هفته درمان مالون دی الدهید سرمی اندازه گیری شد.برشهای پارافینی از کلیه تهیه و بطریقه پاس رنگ امیزی گردید.حجم گلومرول ، حجم مزانژال داخل گلومرولی و حجم مویرگی گلومرولی با روشهای استریولوژیک برآورد گردید.اطلاعات به کمک نرم افزار SPSS۱۳ و تست ناپارا متری من-ویتنی در۰۵/۰ p< مورد مقایسه قرار گرفتند.

کلیدواژه ها:

Diabetic nephropathy ، Satureja khozestanica essence ، Glomerular hypertrophy ، Mesangial expansion and oxidative stress. ، نفروپاتی دیابتی ، اسانس مرزه خوزستانی ، هیپرتروفی گلومرولی ، گسترش مزانژالی و استرس اکسیداتیو