مقایسه سرانجام زایمان با اکسی توسین و خودبخودی در زنان باردارکم خطر

مقدمه: درسال های اخیر، مداخلات پزشکی در لیبر شایع شده است که استفاده از اکسی توسین برای تسریع در زایمان یکی ازآنها می باشد. متاسفانه تجویز بی رویه آن می تواند منجر به عوارض مادری و نوزادی شود. هدف این مطالعه، مقایسه سرانجام زایمان با اکسی توسین و خودبخودی در زنان باردارکم خطرمی باشد. بحث و نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که سرعت بخشیدن به روند زایمان یک روش امن نیست و میزان عوارض مادری و نوزادی را افزایش می دهد. بنابراین، در صورت وجود دلایل پزشکی می توان از آن استفاده کرد. یافته ها: یافته ها نشان داد اکسی توسین به طور قابل ملاحظه ای باعث افزایش میزان اپی زیاتومی، پارگی کانال زایمان، خونریزی بعد از زایمان، بستری نوزاد در بخش مراقبت های ویژه و کاهش نمره آپگار دقیقه اول و پنجم نوزاد شد که از نظر آماری ارتباط معنی دار بود (۰۵/۰ ˂P). مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- مقایسه ای، ۳۹۵ زن با جنین تک قل، نمایش سر، زایمان طبیعی ، درمرحله فعال زایمان وارد مطالعه شدند. ۱۹۷ نمونه باتوجه به دستور پزشک اکسی توسین دریافت کردندکه درگروه زایمان با اکسی توسین و ۱۹۸ نمونه بدون دریافت اکسی توسین درگروه زایمان خودبخودی قرارگرفتند. در دو گروه ، برخی از پیامدهای مادری و نوزادی مانند عوارض مادری، نمره آپگار دقیقه اول و پنجم ، ورود به بخش مراقبت های ویژه نوزادان و... بررسی شد.داده ها با استفاده از نرم افزار ۱۵ SPSS و آزمون های تی، کای دو و من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

Spontaneous labor ، Oxytocin ، Outcomes ، Maternal ، Newborn. ، زایمان خودبخودی ، اکسی توسین ، پیامد ، مادری ، نوزادی