بررسی ارتباط جراحی رحمی قبلی با میزان بروز آدنومیوز

مقدمه: آدنومیوز یکی از اختلالات شایع خوش خیم در میان زنان سنین پری منوپوزال است. این بیماری می تواند بدون علامت باشد یا با علائمی چون بزرگی رحم، درد لگنی، خونریزی های زیاد قاعدگی و دیس منوره ظاهر شود. هدف اصلی این مطالعه بررسی سابقه جراحی قبلی به عنوان یک ریسک فاکتور برای آدنومیوز بود. مواد و روش ­ها: این مطالعه توصیفی مقطعی به بررسی زنانی پرداخت که طی سال های ۱۳۸۵- ۱۳۸۰ در بیمارستان شریعتی بندرعباس تحت هیسترکتومی غیر اورژانسی قرار گرفته بودند. اطلاعات شامل سن، تعداد حاملگی و زایمان، اندازه رحم، سابقه سقط خود به خود، سابقه جراحی قبلی رحمی (سزارین و کورتاژ) و میومکتومی از پرونده های پزشکی افراد و وجود آدنومیوز نیز از دفاتر ثبت پاتولوژی جمع آوری گردید. جهت تجزیه و تحلیل آماری از نرم افزار SPSS ۱۶ و آزمون های آماری T و ANOVA استفاده شد. ۰۵/۰>P معنی دار در نظر گرفته شد یافته­ ها: از ۱۹۱ زن مورد مطالعه، ۷۲ نفر (۷/۳۷ درصد) پاتولوژی مثبت داشتند. شیوع آدنومیوز در این مطالعه ۷/۳۷ درصد بود. زنان مبتلا به آدنومیوز به طور واضح سابقه قبلی جراحی رحمی بیشتری داشتند (۰۳/۰=P). ولی سن، منارک، سابقه سقط، سایز رحم، تعداد حاملگی و بارداری در هر دو گروه تفاوت معنی داری نداشتند. بحث و نتیجه­ گیری: این مطالعه نشان داد که سابقه جراحی قبلی رحمی یک ریسک فاکتور برای آدنومیوز است. با کاهش جراحی های رحمی غیرضروری می توان از ایجاد آدنومیوز و عوارض ناشی از آن کاست.

کلیدواژه ها:

Uterine surgery ، Adenomyosis ، Myomectomy ، Cesarean section ، Dilatation and curtage