بررسی تاثیر سیتوتوکسیک کورکومین بر تکثیر سلول سرطانی روده بزرگ انسان (HT_۲۹)
محل انتشار: مجله یافته، دوره: 19، شماره: 2
سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 182
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_YAFTE-19-2_002
تاریخ نمایه سازی: 19 آبان 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: سرطان دستگاه گوارش شایع ترین نوع در ایران با فراوانی ۳۸ درصد است. خطر ابتلا به این سرطان تحت تاثیر دو عامل محیطی و فاکتورهای ژنتیکی می باشد. کورکومین از جمله فیتوکمیکال هایی است که در استراتژی chemoprevention در راستای بلوکه کردن، کند کردن و یا برگشت پروسه سرطان زایی نقش دارد. مطالعات نشان داده که کورکومین می تواند مانع بروز سرطان راست روده شده و یا آن را به تاخیر بیندازد. در این پژوهش اثر کورکومین بروی تکثیر سلول های سرطانی HT_۲۹ بررسی شد.
مواد و روش ها: در این پژوهش تجربی رده سلولی HT_۲۹ در محیط DMEM کشت داده شد. اثر غلظت های مختلف کورکومین بر روی رشد سلول های سرطانی HT_۲۹ با روش MTT بررسی گردید، نوع مرگ سلولی القاء شده توسط رنگ آمیزی DAPI سنجش شد. تمامی تجربیات سه بار تکرار شدند و جهت تحلیل داده ها از نرم افزار Instate ۳ و آزمون آماری one-way ANOVA استفاده گردید.
یافته ها: بقاء سلولی در غلظت μM ۵۰ کورکومین پس از طی ۲۴ ساعت تیمار، ۵۳ درصد محاسبه شد (IC۵۰). بعد از طی ۷۲ ساعت تیمار، واکوئله شدن و کاهش شدید سلول های زنده در محیط کشت مشاهده شد. همچنین، میزان سلول های آپوپتوز شده توسط رنگ آمیزی DAPI تعیین شد.
بحث و نتیجه گیری: با توجه به مسیرهای مولکولی دخالت کننده در تکثیر سلولی و توانایی کورکومین در القای پروتئین های پروآپوپتوتیک و مهار پروتئین های آنتی آپوپتوتیک و مسیرهای بقا همچون NF-KB و AKT، می توان آن را به عنوان یک عامل ضد سرطان معرفی نمود.
کلیدواژه ها:
Curcumin ، Colon cancer ، HT_۲۹ cancer cell line ، Proliferation ، کورکومین ، سرطان روده ، رده سلول سرطانی HT_۲۹ ، آپوپتوز
نویسندگان
محمد نبیونی
,Department of Cell and Molecular Biology, Faculty of Biological Sciences, KharazmiUniversity, Tehran, Iran
هما محسنی کوچصفهانی
Department of Animal Biology, Faculty of Biological Sciences, KharazmiUniversity, Tehran, Iran
سکینه آذری
Department ofCell and Molecular Biology, Faculty of Biological Sciences, KharazmiUniversity, Tehran, Iran
بهرام دلفان
Department of Pharmacology, Faculty of Medicine, Lorestan University of Medical Sciences, Khoramabad, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
