رابطه ویژگی های شخصیتی، هوش هیجانی، سبک دلبستگی و فعالیت های ارادی با میزان شادکامی زنان شاغل
محل انتشار: مجله یافته، دوره: 20، شماره: 3
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 198
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_YAFTE-20-3_008
تاریخ نمایه سازی: 19 آبان 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: شادکامی مفهومی است که در سالهای اخیر به واسطه نقش مهمی که در سلامت روان دارد، اهمیت بسزایی یافته است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه ویژگیهای شخصیتی، هوش هیجانی، سبک دلبستگی و فعالیتهای ارادی با میزان شادکامی زنان شاغل انجام شد.
مواد و روش ها: روش پژوهش، توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل ۱۲۳۷۳ زن شاغل در ادارات و سازمان های استان لرستان بود که تعداد ۴۰۰ نفر بر اساس فرمول کوکران به روش نمونه گیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شد. دادهها از طریق مقیاس شخصیتی نئو، هوش هیجانی شیرینگ، پرسشنامه دلبستگی کولینز و رید، پرسشنامه فعالیت های ارادی و پرسشنامه شادی آکسفورد جمعآوری و با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گامبهگام تحلیل گردید.
یافته ها: نتایج نشان داد که بین ویژگیهای شخصیتی، هوش هیجانی و فعالیتهای ارادی با شادکامی رابطه معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰P<) و از بین مولفههای سبک دلبستگی تنها مولفه اضطراب دارای همبستگی منفی و معنادار با شادکامی است (۲۰/۰-=r). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیر خودانگیزی (از مولفههای هوش هیجانی)، برونگرایی و فعالیتهای ارادی با ضریب بتای مثبت و روانرنجوری با ضریب بتای منفی قادر به پیشبینی شادکامی هستند (۰۰۱/۰P<).
بحث و نتیجه گیری: بر اساس نتایج، پیشنهاد میشود مدیران سازمانها زمینه برگزاری کارگاههای آموزشی متمرکز بر آموزش هوش هیجانی، فعالیت های ورزشی، تفریحی و برگزاری اجتماعات شاد و لذت بخش (اجرای کنسرت، برنامه های طنز و ...) را در راستای ارتقای شادکامی فراهم نمایند و به نقش محوری دلبستگی و ویژگیهای شخصیتی در شادکامی توجه کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید حسین جزایری
Faculty of Humanities and Social Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
علی دلاور
School of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran
فریبرز درتاج
School of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :