همسانه سازی و بیان یک پپتید ضد میکروبی امیگانان در توتون و سیب زمینی برای مقابله با میکروب های بیماریزای انسانی
محل انتشار: مجله یافته، دوره: 20، شماره: 4
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 42
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_YAFTE-20-4_003
تاریخ نمایه سازی: 19 آبان 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: پپتیدهای ضد میکروبی یکی از اجزاء مهم سیستم ایمنی ذاتی گیاهان و جانوران محسوب می شوند. شناسایی، انتقال و بیان پپتیدهای ضد میکروبی جدید با استفاده از فنآوری های DNA نوترکیب در گیاهان، یک راهکار مقرون به صرفه برای تولید ترکیبات ضد میکروبی با مصارف دارویی است.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، یک سامانهی ژنی حاوی یک ژن پپتید ضد میکروبی امیگانان به کمک اگروباکتریویوم تومفاشینز به دو گیاه توتون و سیب زمینی انتقال داده شد. پس از کشت بافت، حضور ژن کد کنندهی پپتید ضد میکروبی به کمک PCR اثبات و تعدادی گیاه تراریخت از هر دو گیاه انتخاب شدند. پروتئین کل از گیاهان تراریخت انتخابی استخراج و تاثیر آن بر برخی میکروبهای مهم انسانی؛Escherchia coli ، Staphylococcus epidermis ، Pseudomonas aeruginosa Salmonella typhi ، Staphylococcus aureus، Bacillus cereus و Candida albicans به روش انتشار در دیسک بررسی شد.
یافته ها: پروتئین کل گیاهان تراریخت در مقایسه با گیاه غیر تراریخت، به طور معنی داری (۰۱/۰P<) مانع رشد بیشتر میکروب ها شد. تفاوت معنی داری (۰۱/۰P<) بین گیاهان تراریخت از نظر میزان بازدارندگی از رشد میکروب ها مشاهد شد. برخلاف باکتری های گرم منفی، حضور پپتید امیگانان در عصاره گیاهان تراریخت تاثیر معنی داری (۰۵/۰P<) روی باکترهای گرم مثبت نداشت.
بحث و نتیجه گیری: عصاره پروتئینی گیاهان بیان کنندهی پپتید امیگانان از رشد میکروبهای بیماریزای انسانی جلوگیری کرد. با خالص سازی پپتید میتوان از این پپتید به عنوان یک پپتید با توانایی ضد میکروبی استفاده کرد. این روش فرصتی را فراهم میآورد تا پپتیدهای ضد میکروبی را در گیاهان برای مصرف در صنایع داروسازی تولید نمود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فرهاد نظریان فیروزآبادی
Genetics and Plant Breeding group, Faculty of Agricultural, Lorestan University, Khorramabad, Iran
اعظم بدرحداد
Department of Biotechnology, Agricultural Faculty, Lorestan University, Khorramabad, Iran
علی شیخیان
Department of Immunology, School of Medicine, Lorestan University of Medical Sciences, Khorramabad, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :