تحلیل قرآنی آموزه های تربیتی شناختی زیارت جامعه کبیره

زیارت جامعه کبیره به عنوان یک متن دینی غنی، نقطه تلاقی دین و روانشناسی را نشان می دهد این پژوهش با رویکردی بین رشته ای، به بررسی ابعاد شناختی و تربیت پذیری انسان در این زیارت در پرتو آموزه های قرآنی پرداخته است. با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و تحلیل محتوا، پژوهش نشان می دهد که زیارت جامعه کبیره، فراتر از یک متن عبادی، یک ساختار روایی-معرفتی پیچیده است که از ابزارهای شناختی برای تسهیل رشد معنوی و خودشکوفایی انسان استفاده می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که زیارت جامعه کبیره با طرح پرسش های بنیادین درباره هویت و مقصد انسان، به تقویت خودشناسی و خداشناسی در زائر کمک شایانی می کند. همچنین، این زیارت با تبیین مراتب توحید و معرفی امامان معصوم به عنوان الگوهای کمال، به زائر در رسیدن به معرفت الهی و سعادت ابدی یاری می رساند. از جمله دستاوردهای مهم این پژوهش، تاکید بر نقش معارف دینی در تربیت شناختی، تبیین جایگاه زیارت جامعه در خودشناسی و خداشناسی، و تشریح ارتباط میان مفاهیم قرآنی و آموزه های این زیارت است. در نهایت، پژوهش حاضر بر این نکته تاکید دارد که تربیت شناختی نه تنها به رشد فردی کمک می کند، بلکه به ایجاد جامعه ای سالم و پویا نیز منجر می شود.

کلیدواژه ها:

زیارت جامعه کبیره ، تربیت شناختی ، خودشناسی ، خداشناسی ، امام شناسی