عوامل موثر بر اشتغال پذیری شهروندان ۱۸ تا ۳۵ سال مناطق شهری استان زنجان

اشتغال پذیری جوانان به عنوان یک مسئله مهم همواره پیامد های جدی بر زندگی شهر نشینان داشته است. عوامل مختلفی نیز آن را تحت تاثیر قرار داده اند. هدف مطالعه واکاوی نقش عوامل فردی و جمعیت شناختی ، محیطی و بیرونی در اشتغال پذیری جوانان استان زنجان است. روش این تحقیق پیمایشی بوده و جامعه آماری تحقیق کلیه شهروندان ۱۸ تا ۳۵ سال مناطق شهری استان زنجان در سال ۱۴۰۳ است، که مجموعا ۱۹۹۳۲۷ نفر می باشند. حجم نمونه طبق فرمول کوکران ۳۸۳ نفر برآورد گردیده و داده ها از بین ۳۸۸ پاسخگو به شیوه نمونه گیری متناسب جمع آوری گردیده اند. ابزار محقق ساخته بوده و روایی آن از طریق روایی صوری و سازه ای و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ بررسی و تایید گردیده است. طبق یافته های تحقیق از بین عوامل فردی متغیرهای جنسیت، سن، مدرک تحصیلی، نوع دانشگاه (مدرسه)، آشنایی با زبان بین المللی، وضعیت اشتغال، وضعیت تاهل، سطح منطقه مسکونی، و وضعیت درآمدی خانوار بر اشتغال پذیری اثرگذار هستند (Sig < ۰.۰۵ & P > ۰.۹۵). از بین عوامل محیطی اثرگذاری فرهنگ کار (۰.۲۹۴=β & Sig < ۰.۰۱) و دسترسی به منابع (۰.۲۴=β & Sig < ۰.۰۱) تایید و شرایط خانوادگی (Sig > ۰.۰۵) رد شد. همچنین اثر عوامل بیرونی وجود تقاضای نیروی کار (β = ۰.۴۳۹)، وضعیت متغیرهای کلان اقتصادی از نظر پاسخگویان (β = ۰.۱۴۲)، شرایط جذب و استخدام نیرو (β = ۰.۳۵) و شایستگی تحصیلی (β = ۰.۳۷۴) با (Sig < ۰.۰۱) بر اشتغال پذیری تایید شد. با توجه به این که اثر اغلب عوامل فردی و مربوط به کنشگر تایید شده بودند پیشنهاد شده سیاست های مختلفی در زمینه ارتقای فرهنگ کار، برنامه ریزی آموزشی و برگزاری کارگاه های تقویت اشتغال پذیری و ... مد نظر مسئولین امر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اشتغال پذیری ، فرهنگ کار ، دسترسی به منابع اقتصادی