جرایم علیه دست اندرکاران عدالت قضایی در حقوق کیفری ایران و افغانستان

عدالت قضایی از مهمترین جلوه های عدالت اجتماعی است. همان اندازه که اجرای عدالت به واسطە دستاندرکاران اجرای عدالت قضایی لازم است، نبود موانع بر سر راه اجرای عدالت قضایی نیز ضروری است. از جمله موانع سر راه عدالت قضایی، تهدیدات علیه دستاندرکاران اجرای عدالت قضایی است. برای برطرف کردن این مانع باید قانون گذاران، امنیت قضات و دیگر اشخاص درگیر در اجرای عدالت قضایی را تامین نمایند. تحقق این مهم زمانی به وجه احسن و مطلوب میسر می گردد که قانون گذاران فصل و مواد مستقلی، راجع به جرایم و تهدیدات علیه اشخاص دست  اندرکار در عدالت قضایی اختصاص داده، کیفیات مخففه و مشددە مهم را برای حسن اجرای عدالت به تصویب برسانند. بر اساس یافته های این مقاله، قانون گذار افغانستان در تحقق این هدف، قدمی جلوتر از قانونگذار ایران حرکت کرده است. فصل مجزایی، راجع به موانع تطبیق عدالت قضایی اختصاص داده و به جزئیات جرم تهدید علیه اشخاص درگیر در اجرای عدالت قضایی پرداخته است؛ اما قانون گذار ایران جرم تهدید را به صورت عمومی و کلی مورد نظر قرار داده و توجه خاصی به تهدیدات علیه عدالت قضایی نداشته است. این مقاله به صورت توصیفی- تحلیلی نگارش شده است و یافته های این مقاله نشان میدهد که در هر دو نظام کیفری خلاها و نواقص قانونی در این راستا وجود دارد. قانون افغانستان در جرم تهدید به تفاوت ابزار و وسایل مورد استفاده توجه نکرده است و قانون ایران از توجه خاصی به جرم تهدید علیه اجرای عدالت قضایی غفلت ورزیده است

کلیدواژه ها:

عدالت ، قضا ، امنیت ، اجرای عدالت ، قضات ، مجنی علیه ، شهود ، اهل خبره