تاثیر روش تدریس فعال بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر روش تدریس فعال بر یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی است. در نظام آموزشی نوین، یادگیری تنها زمانی پایدار و عمیق است که دانش آموز نقش فعال در فرایند آموزش داشته باشد. روش تدریس فعال با تکیه بر مشارکت، گفت وگو، تجربه، بازی و فعالیت گروهی، باعث درگیر شدن ذهنی و عملی دانش آموز در یادگیری می شود و در نتیجه، کیفیت یادگیری و میزان درک مفاهیم افزایش می یابد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه سوم ابتدایی مدارس منتخب بود که به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته درباره روش تدریس و عملکرد تحصیلی بود. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که میان به کارگیری روش تدریس فعال و بهبود یادگیری، انگیزش تحصیلی و تعامل در کلاس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بر اساس یافته ها، استفاده از روش های تدریس فعال می تواند سبب ارتقای کیفیت آموزشی، افزایش اعتماد به نفس، و تقویت مهارت های اجتماعی و شناختی دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

روش تدریس فعال ، یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت در کلاس.