بررسی نقش رسانه های تعاملی در بازآفرینی داستان های فولکلور ایرانی با رویکرد انیمیشن تعاملی

رسانه های تعاملی با قابلیت ایجاد تجربه های شخصی و امکان تغییر مسیر روایت، نقش مهم و بی بدیلی در بازآفرینی و انتقال داستان های فولکلور ایرانی دارند. این داستان ها که بخش ارزشمندی از میراث فرهنگی و هویتی ایران به شمار می آیند، در دنیای معاصر با خطر فراموشی روبرو هستند؛ چراکه شیوه های سنتی انتقال آن ها از طریق گفتگوهای شفاهی و متون مکتوب به تدریج کم رنگ شده است. در این بستر، بهره گیری از فناوری های نوین مانند انیمیشن تعاملی که امکان مشارکت فعال مخاطب در فرایند روایت را فراهم می کند، می تواند نقش کلیدی در حفظ، بازآفرینی و به روزرسانی این داستان ها ایفا کند. این مقاله ضمن مروری دقیق بر ساختارهای روایی و عناصر داستانی خاص فولکلور ایرانی، به تحلیل نحوه بازتاب این عناصر در قالب انیمیشن های تعاملی می پردازد. همچنین چالش های فنی، فرهنگی و روایی مرتبط با انتقال این داستان ها به شکل تعاملی موردبررسی قرار می گیرد. ازجمله چالش های مطرح شده می توان به پیچیدگی های حفظ اصالت روایات در فرایند دیجیتال سازی، نیاز به طراحی تجربه های چندمسیره و حفظ جذابیت برای مخاطبان معاصر اشاره کرد. در مقابل، فرصت های بی شماری مانند افزایش دسترسی مخاطبان، ارتقای درک و تجربه احساسی داستان ها و توانمندسازی نسل های جوان برای تعامل فعال با میراث فرهنگی ایران نیز مورد تحلیل قرار می گیرد. نتایج پژوهش نشان می دهد که تکنیک های تعاملی علاوه بر اینکه به احیای روایت های سنتی کمک می کنند، با جذاب تر کردن فرایند روایتگری، رضایت مخاطبان جدید را جلب کرده و بدین وسیله بستر مناسبی برای انتقال فرهنگی پایدار و مولد فراهم می آوردند. این روند می تواند نقش اساسی در حفاظت از فولکلور ایرانی داشته باشد و زمینه ساز توسعه پروژه های نوین فرهنگی در حوزه رسانه های دیجیتال و هنرهای تعاملی شود.

کلیدواژه ها:

روایت ، ادبیات ایران ، فولکلور ، رسانه تعاملی ، انیمیشن تعاملی