بررسی روابط بلندمدت نیروی کار، جمعیت و تولید ناخالص داخلی در ایران: مدل تابع تولید کاب داگلاس

هدف: این تحقیق با هدف بررسی تاثیرات نیروی کار، جمعیت و سرمایه بر تولید ناخالص داخلی (GDP) ایران انجام شده است. در این راستا، روابط بلندمدت و کوتاه مدت میان این متغیرها تحلیل و سهم هر یک در رشد اقتصادی کشور مشخص گردید.روش تحقیق: این پژوهش با استفاده از مدل خودرگرسیون با وقفه های توزیعی (ARDL) و تابع تولید کاب داگلاس انجام شده است. داده ها با استفاده از نرم افزار EViews تحلیل شده و آزمون هم انباشتگی برای ارزیابی روابط بلندمدت میان متغیرها به کار گرفته شده است.یافته ها: نتایج نشان می دهد که نیروی کار تاثیر مثبت و معناداری بر تولید ناخالص داخلی دارد، به طوری که یک درصد افزایش در نیروی کار موجب رشد ۱.۰۲ درصدی تولید ناخالص داخلی می شود. سرمایه نیز تاثیر مثبت ولی کمتری دارد؛ به نحوی که هر درصد افزایش در سرمایه، رشد ۰.۱۳ درصدی تولید را به دنبال دارد. تاثیر جمعیت نیز مثبت بوده، اما کمتر از نیروی کار است.نتیجه گیری: آزمون هم انباشتگی نشان داد که نیروی کار، سرمایه و جمعیت دارای رابطه بلندمدت با تولید ناخالص داخلی هستند. این یافته ها تاکید می کند که سیاست گذاران باید توجه ویژه ای به تقویت نیروی کار، سرمایه گذاری هدفمند و بهره برداری بهینه از جمعیت داشته باشند.

کلیدواژه ها:

جمعیت ، نیروی کار ، تولید ناخالص داخلی ، کاب داگلاس ، اقتصاد جمعیت