تاثیر تمرینات تناوبی شدید بر سطوح سرمی فاکتور رشد فیبرو بلاست ۲۱ و مقاومت به انسولین مردان جوان دارای اضافه وزن

مقدمه: فاکتور رشد فیبرو بلاست ۲۱ پروتئینی است که در تنظیم متابولیسم گلوکز و چربی نقش دارد. هدف پژوهش، بررسی اثر هشت هفته تمرینات تناوبی شدید بر سطوح سرمی فاکتور رشد فیبرو بلاست ۲۱ و مقاومت به انسولین مردان جوان دارای اضافه وزن بود. مواد و روش ­ها: در این پژوهش نیمه تجربی ۳۰ مرد جوان دارای اضافه وزن (kg/m۲ ۲۵ < BMI) به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (۱۵ نفر) و تجربی (۱۵ نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت ۸ هفته، هر هفته ۴ جلسه و هر جلسه انجام ده تکرار یک دقیقه ای از تمرینات هوازی تناوبی (نوارگردان، یا اسکی فضایی و یا دوچرخه ثابت) با شدت ۸۰-۷۵ درصد ضربان قلب هدف، با دوره های استراحتی متناوب فعال یک دقیقه ای با شدت ۴۰-۳۵ درصد ضربان قلب هدف تمرینات را انجام دادند. ۲۴ ساعت قبل از اجرای برنامه و ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، مقادیر فاکتور رشد فیبرو بلاست ۲۱ و مقاومت به انسولین اندازه گیری شدند. تغییرات درون گروهی و بین گروهی به ترتیب با استفاده  از آزمون t وابسته و مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. سطح معنی داری نیز در ۰۵/۰> P در نظر گرفته شد. یافته ­ها: سطوح سرمی فاکتور رشد فیبرو بلاست ۲۱ پس از ۸ هفته تمرینات تناوبی شدید در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی داری (۰۳۱/۰P= ، ۹۴/۶=  t) نشان داد و مقاومت به انسولین نیز کاهش معنی داری (۰۰۸/۰P= ، ۸۱/۵ = t) داشت. بحث و نتیجه ­گیری: تمرینات تناوبی شدید به مدت ۸ هفته می تواند به عنوان دستورالعمل تمرینی بهینه در جهت افزایش سرمی فاکتور رشد فیبرو بلاست ۲۱ و کاهش مقاومت به انسولین به مردان دارای اضافه وزن تجویز شود.

کلیدواژه ها:

Fibroblast growth factor ۲۱ ، High-intensity interval training ، Insulin resistance ، Overweight ، تمرینات تناوبی شدید ، فاکتور رشد فیبرو بلاست ۲۱ ، مقاومت به انسولین ، اضافه وزن