تاثیر ۸ هفته انواع تمرینات تناوبی شدید (HIIT) بر لپتین، آدیپونکتین و نسبت آدیپونکتین به لپتین پسران نوجوان دارای اضافه وزن

مقدمه: گسترش بافت چربی باعث افزایش ترشح لپتین و کاهش غلظت آدیپونکتین می­ شود. ورزش یکی از راه ­های کنترل و معکوس کردن این فرآیند است. لذا هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر ۸ هفته تمرین تناوبی خیلی شدید بر لپتین، آدیپونکتین و نسبت لپتین بر آدیپونکتین نوجوانان دارای اضافه بود. مواد و روش ­ها: در یک طرح پژوهشی نیمه تجربی از میان پسران نوجوان دارای اضافه وزن (۱۸-۱۳ سال، میانگین شاخص توده بدنی ۴/۱±۰۵/۲۷ کیلوگرم بر متر مربع)، ۳۰ نفر داوطلبانه در ۳ گروه ۱۰ نفره شامل گروه تمرین تناوبی کوتاه مدت (۹ وهله ۳۰ ثانیه ­ای با ۱۵۰ ثانیه استراحت )، طولانی مدت (۴ وهله ۱۵۰ ثانیه ­ای با ۲۴۰ ثانیه استراحت) و گروه کنترل قرار گرفتند. گروه ­های تمرینی به مدت ۸ هفته و هر هفته ۳ جلسه تمرین دویدن با شدت بالا را انجام دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس دو طرفه با اندازه ­گیری مکرر (۳ گروه×۲ زمان اندازه گیری) و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی داری ۰۵/۰p≤ استفاده شد. یافته ­ها: ۸ هفته تمرین تناوبی خیلی شدید، تاثیری بر لپتین، وزن و شاخص توده بدنی ندارد. اما می­تواند آدیپونکتین را افزایش و نسبت لپتین بر آدیپونکتین و درصد چربی را کاهش دهد. همچنین نشان داده شد بین دو نوع تمرین تناوبی تفاوتی در تغییر میزان لپتین، آدیپونکتین و همچنین درصد چربی و شاخص توده بدنی تفاوتی وجود ندارد. بحث و نتیجه ­گیری: تمرینات تناوبی شدید با افزایش آدیپونکتین و متعاقبا با کاهش نسبت لپتین بر آدیپونکتین می­تواند مزایای متابولیکی برای نوجوانان دارای اضافه وزن به ارمغان بیاورد. کم بودن حجم تمرینی، نداشتن محدودیت کالریکی و سایر عوامل اثر گذار در دوران بلوغ از جمله عواملی هستند که ممکن است بر نتایج پژوهش اثر گذار بوده باشند.

کلیدواژه ها:

Adiponectin ، High-intensity interval training ، Leptin ، Overweight ، تمرینات تناوبی خیلی شدید ، اضافه وزن ، لپتین ، آدیپونکتین