داکینگ مولکولی تعدادی از مشتقات کینازولینون به عنوان مهارکننده EGFR

مقدمه: موتاسیون هایی که باعث بیان بالای فاکتور رشد اپیدرمی می شوند منجر به ایجاد سرطان می شوند. از این رو، این فاکتور به عنوان یک هدف مولکولی بالقوه برای درمان سرطان است و مهارکننده های این آنزیم در زمینه ی درمان سرطان اهمیت خاصی دارند. هدف این پژوهش بررسی بیوانفورماتیکی مهار آنزیم EGFR بوسیله ی تعدادی از مشتقات کینازولینون است. مواد و روش­ ها: این پژوهش به روش توصیفی – تحلیلی انجام شد. برای بررسی نحوه اتصال مشتقات کینازولینون به جایگاه فعال آنزیم، در ابتدا ساختار شیمیایی ترکیبات با استفاده از نرم افزار ChemBioDrawUltra نسخه ۱۴ ترسیم شد. سپس به منظور بهینه سازی انرژی، به نرم افزار Hyperchem انتقال یافت. مطالعات داکینگ به وسیله نرم افزار AutoDock ۴.۲ انجام شد و در مرحله نهایی، نتایج با استفاده از سه برنامه AutoDockTools ، DS Visualizer و Ligplot مورد آنالیز قرار گرفتند. یافته­ ها: بر اساس نتایج به دست آمده از مطالعات داکینگ، مهم ترین پیوندهای درگیر در اتصال دارو با گیرنده، اتصالات هیدروفوبیک و پیوند هیدروژنی هستند. در میان تمام ترکیبات مورد مطالعه، بهترین نتایج داکینگ مربوط به ترکیب شماره ۳ است. این ترکیب با منفی ترین سطح انرژی اتصال (-۷.۵۳ Kcal/mol ΔGbind=) تمایل بیشتری برای اتصال به اسیدهای آمینه ی کلیدی جایگاه فعال آنزیم EGFR دارد. بحث و نتیجه ­گیری: در پایان با توجه به اثربخشی بالا و نتایج داکینگ می توان نتیجه گرفت که ترکیب شماره ۳ می تواند به عنوان مهار کننده موثر آنزیم EGFR مطرح شود.

کلیدواژه ها:

Bioinformatic ، EGFR ، Molecular docking ، Quinazolinone ، بیوانفورماتیک ، داکینگ مولکولی ، کینازولینون ، EGFR