مطالعه ی تحلیلی– تطبیقی ساختار و ویژگی های تزیینی محراب کاشی مسجد جامع ورزنه
محل انتشار: نشریه هنرهای کاربردی، دوره: 5، شماره: 2
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 59
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SAAJ-5-2_003
تاریخ نمایه سازی: 18 آبان 1404
چکیده مقاله:
مسجد جامع ورزنه به دلیل داشتن تزیینات کاشی کاری متعدد از دوره ی تیموری در بخش های مختلف بنا، درخور توجه است. از جمله آرایه های کاشی کاری این بنا، به سردر ورودی، ایوان جنوبی، تزیینات زیر طاق مابین ایوان جنوبی و گنبدخانه، منبر و محراب می توان اشاره نمود. در این میان، محراب کاشی معرق آن، به دلایلی همچون عدم وجود پژوهش درخوری در رابطه با ساختار (شکل کلی)، طرح ها، نقوش و عدم خوانش کتیبه ها (به غیر از اشاره به تاریخ ساخت آن) و همچنین فقدان مستندات تصویری کافی و مناسب، حائز اهمیت بسیار است. بنابراین اهداف این مقاله، شناسایی و توصیف ویژگی های تزیینی محراب کاشی و همچنین مطالعه تحلیلی-تطبیقی ساختار (شکل کلی)، نقوش و کتیبه های آن است. در راستای دستیابی به این اهداف، پرسش های این پژوهش چنین است: چه ویژگی های تزیینی را می توان برای محراب کاشی مسجد برشمرد؟ نمونه های قابل قیاس آن از حیث ساختار، نقوش و کتیبه ها، در سایر تزیینات کاشی کاری عهد تیموری کدام است؟ روش یافته اندوزی بر پایه پژوهشی میدانی و با استناد به منابع مکتوب صورت گرفته که به روش توصیفی - تحلیلی به بررسی داده های به دست آمده از نمونه مطالعاتی می پردازد. دستاوردهای حاصل از این پژوهش، نشان دهنده آن است که محراب از نظر ساختاری دارای ویژگی هایی است که از آن جمله به کادر مستطیل شکل، یک طاق نما با قوس تیزه دار، دو لچکی و عدم وجود ستون نما می توان اشاره نمود. کتیبه ثلث با کشیده های عمودی بلند و باریک، بهره گیری از عبارت «فسیکفیکهم الله و هو السمیع العلیم»، فرم تزیین عبارت «فسیکفیکهم الله و هو السمیع العلیم» که از اتصال خطوط منحنی و قوسی شکل و ایجاد فرم محرابی شکل تشکیل شده است، از جمله ویژگی های کتیبه های به کار رفته در محراب محسوب می شود. کاربرد گل های ساده چندپر با گلبرگ های گرد، به کارگیری حاشیه های متعدد باریک و پهن مانند نقش مایه های ختایی که به تناوب تکرار شده اند، بهره گیری از نقش مایه هایی همانند فرم های قاب مانند مداخل، حاشیه با واگیره قاب قابی، حاشیه متشکل از نقش مایه های هندسی که با نقوش گیاهی تلفیق یافته و غیره از جمله ویژگی های شاخص نقوش محراب است که نمونه های مشابه آن در دیگر محراب ها و سایر آرایه های کاشی کاری عصر تیموری نیز یافت می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا راشدنیا
دانش آموخته دکتری، گروه باستان شناسی (دوران اسلامی)، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.
احمد صالحی کاخکی
استاد، گروه باستان شناسی، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.