اثرات تمرین تناوبی شدید و مصرف جنستئین بر وضعیت آنتی اکسیدانی بافت قلب موش های صحرایی سالمند

مقدمه: سالمندی می تواند منجر به کاهش عملکرد قلبی و افزایش استرس اکسیداتیو در قلب گردد که منجر به پیری سلولی از طریق اختلال عملکرد میتوکندریایی می شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات آنتی اکسیدانی تمرین تناوبی شدید و مصرف جنستئین در بافت قلب موش های صحرایی سالمند بود. مواد و روش­ ها: در این مطالعه تجربی ۳۰ سر موش صحرایی ماده ۱۸ تا ۲۴ ماهه نژاد اسپراگ­داولی انتخاب و در پنج گروه ۶ سری شامل گروه ۱ HIIT، گروه ۲ جنستئین، گروه ۳ HIIT همراه با مصرف جنستئین، گروه ۴ کنترل سالم و گروه ۵ شم قرار گرفتند. در مدت ۸ هفته گروه های ۲ و ۳ روزانه به میزان ۶۰ mg/kg از وزن بدن جنستئین حل شده در DMSO و همچنین گره ۵ روزانه ۶۰ mg/kg از وزن بدن DMSO به صورت داخل صفاقی دریافت می کردند همچنین گروه های ۱ و ۳ به میزان ۳ جلسه در هفته روی نوارگردان می دویدند. جهت تجزیه وتحلیل یافته ها از آزمون های آماری شاپیروویلک، t مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه همراه با آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. یافته­ ها: HIIT اثر معنی داری بر افزایش GPx و MDA داشت (۰۵/۰>P)، Ge منجر به کاهش معنی دار SOD شد (۰۵/۰>P)؛ با این وجود HIIT همراه با Ge اثرات تعاملی بر بهبود SOD، GPx و MDA نداشت (۰۵/۰جنستئین وابسته است. لذا HIIT همراه با Ge با دوز موردمطالعه در تحقیق حاضر دارای اثر تعاملی بر سیستم اکسیدان-آنتی اکسیدانی در قلب موش های صحرایی سالمند نیست.

کلیدواژه ها:

Aging ، Antioxidants ، Heart ، High-intensity interval training ، Genistein ، تمرین تناوبی شدید ، جنستئین ، آنتی اکسیدان ، قلب ، سالمندی