نقش مدرسه در تکوین هویت فردی-اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان و تاثیر آن بر رشد شخصیت و عملکرد تحصیلی آن ها

مدرسه به عنوان یک نهاد اجتماعی-آموزشی نقش کلیدی و حیاتی در تکوین هویت فردی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان دارد که تاثیر مستقیمی بر رشد شخصیت و عملکرد تحصیلی آنها می گذارد. فرایند شکل گیری هویت در دوران نوجوانی، دورانی است که فرد با پرسش های بنیادین درباره کیستی، اهداف و ارزش های خود روبرو می شود و مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین محیط های اجتماعی حضور نوجوان، بستری فراهم می آورد تا پاسخ به این پرسش ها را جستجو و تجربه کند. این نقش از طریق تعاملات اجتماعی میان دانش آموزان و معلمان، آموزش مهارت های اجتماعی و ارزشی، و همچنین روش های تدریس و محتوای آموزشی به شکل گیری مهارت های لازم برای زندگی اجتماعی و خودشناسی کمک می کند.علاوه بر آموزش های رسمی، فعالیت های فوق برنامه، فضای مدرسه و فرصت های رهبری در مدرسه نیز از جمله عواملی هستند که به گسترش هویت مثبت و ایجاد حس تعلق و اعتماد به نفس در دانش آموزان می انجامند. همچنین، مدرسه هنجارها، قوانین و انتظارات اجتماعی را به دانش آموزان می آموزد که در شکل دهی هویت اجتماعی آنان نقش موثر دارند. نقش معلمان و رفتارهای آنها، نوع ارزیابی ها، و کیفیت روابط میان همسالان، همگی در تکوین هویت اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان سهم دارند و می توانند اثرات پایدار و ماندگاری بر شخصیت و عملکرد تحصیلی داشته باشند.مدارس با ایجاد فضای مشارکتی، تقویت ارزش های انسانی و توجه به تفاوت های فرهنگی، زمینه ساز توسعه هویت چندبعدی و منعطف می شوند که این امر موجب شکل گیری شخصیت مسئولیت پذیر و سازگار با جامعه است. در مقابل، کم توجهی به این عوامل می تواند منجر به بحران هویت، کاهش انگیزه تحصیلی و بروز مشکلات فردی و اجتماعی در دانش آموزان شود. نهایتا، مدرسه تنها محل یادگیری علوم نیست، بلکه محیطی است که رشد همه جانبه شخصیت، شکل گیری هویت فردی و اجتماعی، و توسعه مهارت های اخلاقی و اجتماعی در آن رقم می خورد، و به همین دلیل نقش آن در بهبود کیفیت زندگی و آینده دانش آموزان بسیار مهم و تاثیرگذار است

کلیدواژه ها:

مدرسه ، هویت فردی-اجتماعی ، دانش آموزان ، معلم ، رشد شخصیت